The Inland Scenic Route

Monday January 26 – Tuesday January 27

I left Tekapo in the morning, but before that I had a cup of coffee at the lake and did I visit the statue of a collie dog. The drive of Monday wasn't that interesting. The flat grasslands and the black-and-white cows make it look like the Netherlands. I stopped in Geraldine, where I updated my online journal.

It looks like a scenic ride just means it is raining. On Tue, I started the Inland Scenic Route after a breakfast in a cafe in Geraldine. I finally tried Marmite, which is a spread that all New Zealanders love. I don't like it. The scenic route passed some forests and a beautiful canyon. Unfortunately it was a bit too wet to do longer walks.

At around 2 o'clock in the afternoon, I arrived in Woodend Beach, where I settled for the night. There, I walked for about 2 hours through the dunes and on the beach. It was getting dry. I decided that I did not want pasta for dinner. Since I saw a supermarket on the way to the campsite, I took my bike to buy some fish. It turned out that the supermarket was 20 kilometers away, a bit further than I thought. The fish was delicious though.

De Inland Scenic Route
maandag 26 januari – dinsdag 27 januari

Ik verliet Tekapo in de ochtend, maar eerst nam ik een kop koffie bij het meer en bezocht het standbeeld van een Collie hond. De rit van maandag was niet zo interessant. De vlakke graslanden en de zwartwitte koeien deden het op Nederland lijken. Ik stopte in Geraldine, waar ik m"n online verslag bijwerkte.

Het lijkt op een schilderachtige tocht betekent alleen maar dat het regent. Dinsdag begon ik de Inland Scenic Route na een ontbijt in een café in Geraldine. Eindelijk probeerde ik Marmite, een smeersel waar alle Nieuw Zeelanders van houden. Ik vind het niet lekker. De scenic route ging door wat bossen en een mooi ravijn. Jammergenoeg was het een beetje te nat om langere wandelingen te maken.

Om ongeveer 2 uur in de middag kwam ik aan in Woodend Beach, waar ik bleef voor de nacht. Daar liep ik ongeveer 2 uur door de duinen en op het strand. Het werd droog. Ik besloot dat ik geen pasta als avondeten hoefde. Omdat ik op weg naar de camping een supermarkt zag, nam ik mijn fiets om wat vis te gaan kopen. Het bleek dat de supermarkt 20 kilometer weg was, iets meer dan ik dacht. De vis was echter heerlijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *