The Pacific Highway

Friday December 5 – Saterday December 6

In the morning I went to Whakataue to update my journal, wander around, take a coffee and do some shopping. On te way back to Ohope, I did a nice hike that took about an hour. After that, I started the trip on highway 35, The Pacific Highway, along the east coast.

It is a 600 km long winding road with the normal speed limit of 100 km/h, but at most curves, there are signs that a 25 or even a 15 is a better speed. So, driving this road takes a while, but the views are different aver every curve, and they all are wonderfull. The area is quite desolated, most villages only exists of some houses, most of them empty. When you are lucky there is a dairy shop and if you are even more lucky, it is even open.

On Sat, I went to the East Cape lighthouse, which is the worlds most eastern lighthouse, and besides that it the most eastern place in New Zealand. It was a 20 km drive to the lighthouse, of which 10 km on a gravel road. After that, there were about 750 steps. Sunset seems to be very beautiful from that spot, but I was there at noon.

The day ended at Brian's Place, a backpackers place in Tokomaru Bay. After another small hike up a hill and some dinner, the fire on the patio was lit and the bottles of wine were opened.

De Pacific Highway
vrijdag 5 december – zaterdag 6 december

's Ochtends ben ik naar Whakataue gegaan om mijn verslag bij te werken, wat rond te zwerven, een kop koffie drinken en wat inkopen te doen. Onderweg terug naar Ohope heb ik nog een mooie wandeling van ongeveer een uur gemaakt. Daarna begon ik mijn tocht op highway 35, The Pacific Highway, langs de oostkust.

Het is een 600 km lange kronkelige weg met de normale maximum snelheid van 110 km per uur. maar bij de meeste bochten staan borden dat 25 of zelfs 15 een betere snelheid is. Dus, deze weg berijden duurt wel eventjes, maar de uitzichten zijn na iedere bocht anders, en zijn zijn allemaal prachtig. Het gebied is nogal uitgestorven, de meeste dorpen bestaan uit een paar huizen, de meeste leeg. Als je geluk hebt is er een melkboer en als je nog meer geluk hebt, is hij zelfs open.

Zaterdag ging ik naar de East Cape vuurtoren, dat is de meest oostelijke vuurtoren ter wereld, en behalve dat is het de meest oostelijke plaats in Nieuw Zeeland. Het was een rit van 20 km naar de vuurtoren, waarvan 10 km op een grindweg. Daarna waren er nog ongeveer 750 treden. Zonsondergang schijnt vanaf die plek erg mooi te zijn, maar ik was er rond de middag.

De dag eindigde bij Brian's Place, een trekkers plaats in Tokomaru Bay. Na nog een kleine wandeling de heuvel op en wat eten werd het vuur op de patio aangestoken en de wijnflessen geopend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *