To the east coast again / Weer naar de oostkust

Thursday December 4

On Thu, when packing my car, I found out that I was missing my jacket. Since the last time I used it was when I was at Paul and Eileens, I called them. Luckely, they already expected my call. The jacket was still there. So, I drove back to Tauranga to collect it. I stayed there for lunch and got some more tips for the rest of the trip.

After that, I went to Mount Maunganui and climbed – no, it was more: walked – to the summit. I already wanted to go to the mount the first time I left Tauranga, but I took the wrong road then, so I headed for Rotorua immediately. Again, the views from the mountain were magnificent. I took the steep and more difficult path back to to base, which was more interesting then the path I took upward. I am glad that, although I already did some hard and difficult hikes, I do not have any problem with my knees yet. Maybe the workouts at the fitness back home did their job.

Afterwards, I took a huge muffin and a pineapple juice at a bar at the beach and went to Ohope, just after Whitanga. At the campsite, I met some Dutchmen and a girl from Scotland. We had some beers together before dinner – a can of soup, since I already had enough food for today.

Weer naar de oostkust
donderdag 4 december

Op donderdag, toen ik mijn auto aan het pakken was, kwam ik er achter dat ik m"n jas miste. Omdat de laatste keer dat ik hem gebruikte was toen ik bij Paul en Eileen was, heb ik ze gebeld. Gelukkig verwachtten ze mijn telefoontje al. De jas was er nog. Dus ik reed terug naar Tauranga om hem op te halen. Ik bleef er voor de lunch en kreeg er nog wat extra tips voor de rest van mijn tocht.

Daarna ging ik naar Mount Maunganui en klom – nee, het was meer liep – naar de top. Ik wilde al naar de berg de eerste keer dat ik Tauranga verliet, maar nam toen de verkeerde weg, dus ik ging nu direct richting Rotorua. Ook nu waren de uitzichten vanaf de berg weer schitterend. Ik nam het steile en moeilijker pad terug naar de basis. Dit was interessanter dan het pad dat ik naar boven nam. Ik ben blij dat, hoewel ik al enkele zware en moeilijke wandelingen deed, ik nog geen enkel probleem met mijn knieën heb. Misschien hebben de trainingen bij de fitness thuis zijn werk gedaan.

Daarna nam ik een reusachtige muffin en ananassap bij een bar op het strand en ging naar Ohope, net na Whitanga. Op de camping ontmoette ik een paar Nederlanders en een meisje uit Schotland. We dronken voor het avondeten – een blik soep, omdat ik vandaag al genoeg voedsel had gehad – samen een paar biertjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *