Naar Harwich

De weg uit Londen was veel beter dan die Londen in. Het eerste stuk ging door Greenwich langs de Thames, waarna we via de Thamestunnel naar de overkant gingen. Helaas waren ze de tunnel voor de olympische spelen van volgend jaar aan het renoveren waardoor de liften aan beide kanten buiten gebruik waren. Hierdoor moesten we alle bagage van de fietsen halen, de fietsen naar beneden sjouwen, weer naar boven lopen en de tassen naar beneden sjouwen. Aan de andere kant moest hetzelfde weer naar boven gebeuren. De rest van de dag hebben we voornamelijk door parken en langs kanalen gefietst, een stuk beter dan de industrieterreinen en snelwegen van een paar dagen geleden. Deze kant van Londen is ook iets bagagefietservriendelijker, want we zijn geen idiote fietspoortjes waar je maar net tussendoor past meer tegengekomen, maar alleen maar paaltjes en slalomhekjes.

Uiteindelijk zijn we ‘s avonds op een boerencamping in Sawbridgewood terechtgekomen. Alhoewel camping misschien een groot woord is voor de plek. Vuilstort / bootwerf / allegaartje op de aanvliegroute van het vliegveld en langs een druk spoor is een betere beschrijving. Voor dat alles mochten we 16 pond plus 2 keer 1 pond voor de douches neerleggen.

De volgende dag kwamen we gelukkig wel weer op het echte platteland terecht. Via zo’n 100 snelle kilometers zijn we weer naar de kust gereden tot vlak bij Harwich. Daar zullen we echter niet langskomen, want die plaats licht buiten de route. Het is echter wel één van de originele startplaatsen van de North Sea cycle route in Engeland. Ook de camping hier is alles behalve rustig, want hij ligt direct aan de snelweg. We hebben hier ewel een aantal Engelse fietsers ontmoet die binnenkort de Rijnroute tot in Oostenrijk willen gaan fietsen. We zijn in de lokale pub gezellig wat gaan drinken en wat gaan eten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *