Weer een nieuw land

‘s Morgens kwam ik er achter dat mijn brood helemaal op was, dus ik moest eerst een stuk fietsen voordat ik kon ontbijten. Gelukkig was er in het eerste dorp waar ik langs kwam een bakker. Volgens de Schotten die ik tot nu toe heb gesproken loopt de grens tussen Engeland en Schotland precies door Berwick upon Tweetal heen. Volgens mijn kaart loopt hij een paar kilometer verderop. Hoe dan ook ben ik ergens de grens overgegaan.

De wind is ondertussen gedraaid en komt nu vol uit het westen. Helaas ging de route ook naar het westen. Vooral donderdag stormde het aardig met af en toe een korte bui. Ik ben het eerste deel door Schotland tot aan Edinburgh van de GPS-track en route 1 afgeweken om route 76 langs de kust te volgen. Helaas moest ik ook een stukje over de drukke A1 fietsen omdat iemand een betonfabriek midden op de fietsroutes had neergezet.

De avond en de nacht waren erg koud, dus ik ben de publiek tegenover de camping maar ingegaan. Tot nu toe kan ik het totaal nog niet eens zijn over de waarschuwing van de meeste Engelsen die ik heb gesproken dat de Schotten onvriendelijke zijn. En tot nu toe heb ik ook nog niet al te veel problemen om ze te verstaan, maar dat kan best nog wel gebeuren als ik noordelijker kom.

Gelukkig is de volgende dag de wind wat gaan liggen en heb ik zonder veel regen Edinburgh bereikt. Op de camping net buiten de stad ontmoette ik Tommy en zijn vrouw, die me voor een whiskey in hun caravan uitnodigden. Het was een gezellige avond. Ik blijf nog een dag in de stad, dus ik hoef een keertje de tent niet af te breken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *