Het laatste stuk

De aangepaste route begon zelfs al eerder, want het laatste stuk naar Roermond ging voornamelijk langs de Ruhr met veel industrie. Aangezien ik toch naar zuid-Limburg wilde gaan ben ik naar Aachen gefietst, en heb ik overnacht op de camping in Vaals. Terug in Nederland dus. De dag begon erg mooi en zonnig, maar net nadat ik een lekker biertje op een terras in Aachen op had begon het te hozen. Op een paar korte onderbrekingen na is het zo de hele avond en nacht doorggegaan. Gelukkig had de camping een mooie binnenruimte.

Op dinsdag ben ik langs de grens door het mooie Limburg gefietst. Het was gelukkig weer droog geworden en de zon scheen. In Eijsden heb ik na een lekkere lunch een veerpontje naar België genomen. Het eerste stuk was door Wallonië, maar al snel kon ik de bordjes van de Vlaanderenroute volgen. Ik heb de route langs de Nederlandse grens gevolgd, waardoor ik vaker in Nederland dan in België fietste. Pas ‘s avonds begon het weer te hozen, net nadat ik mijn tent op de camping in Ohé en Laak had opgezet. ‘s Morgens dacht ik slim te zijn en het pontje naar Maaseik te nemen om de Vlaanderenroute weer te vervolgen. Dat had ik beter niet kunnen doen, want de pont begint pas om 10 uur te varen en ik stond er al net na achten. Dat betekende dus weer terug naar de Maasbrug die ik de avond ervoor ook al overgestoken had. Na ruim dertig kilometer stond ik aan de Belgische kant van de maas, hemelsbreed nog geen 500 meter van de camping vandaan.

Ook op woensdag en donderdag was ik veel aan het grenshoppen tussen Nederland en België. De route ging voornamelijk langs kaarsrechte kanalen, die niet zo heel interessant waren maar wat wel snel fietste. En dat was maar goed ook, want ik had me een beetje in de afstand naar Ossendrecht vergist. Toch ben ik donderdagmiddag op Athena aangekomen voor het NFN volleybaltoernooi. Zowaar hadden we het hele weekend fantastisch weer, en zijn we in de verliezerspool toch nog derde geworden.

Op maandag heb ik uiteindelijk het laatste stuk gefietst, direct naar huis toe. Het was een van de langste dagafstanden van de vakantie, maar ik had de wind in de rug, dus het ging erg soepel. Tegen een uur of vier kwam ik thuis aan waar mijn zus me met een heerlijk koud biertje opwachtte.

Het was weer een leuke vakantie met een erg mooie route. Het weer had misschien iets beter kunnen zijn, maar al met al viel ook dat best mee. Nu maar weer bedenken waar ik volgend jaar heen gaan fietsen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *