Warm slapen

Campings zijn schaars in dit deel van Spanje. In Cedrillas, waar ik maandagavond stopte, zou volgens het routeboekje en volgens één bordje aan het begin van het dorp wel een camping zijn, maar die was niet te vinden. In het hostal waar je je volgens de beschrijving moest melden werd me volgens mij verteld dat de camping niet meer bestaat, of toch in ieder geval gesloten is. Dat werd dus maar weer in het hostal slapen, of zoals fietsers die ik tegenkwam het noemden: warm slapen.

Dat slapen ging wel lukken, want het was een erg zware dag. Na een enorm mooi stuk naar Teruel ging de route ruim 600 meter omhoog met een helling van rond de 10 procent. Door de rotsen waar ik tussen reed was er tijdens de klim ook weinig uitzicht, en kimmen waar je alleen op het klimmen richt zijn altijd het zwaarst.

Dat bleek dinsdag wel weer, want ondanks dat de route op papier een stuk zwaarder was, ging het fietsen verbazingwekkend makkelijk. De omgeving was weer enorm mooi, het was zowaar droog en de zon scheen. In de middag ben ik weer bij een restaurant gestopt voor het menu del dia, wat hier wat duurder was dan gebruikelijk. Voor 18 euro kreeg ik een voorgerecht, hoofdgerecht, desert, wijn, water, brood en koffie. Het eten wat ik kreeg was die extra 8 euro echter dik waard.

Ik had gedacht tot Morella te fietsen, maar ik had al gehoord dat de camping daar niets meer dan een grasveldje zonder sanitair was, aangezien het zwembad waar het bij hoort nog dicht is. Rond vijf uur ben ik gestopt in Mirambel, waar ik weer warm kon slapen. Daar heb ik geen spijt van gekregen. Wat een geweldig mooi dorp bleek dat te zijn. Mirambel is een oude middeleeuwse vestingstad, wel gerestaureerd maar niet te overdreven. Het leek wel of ik in een openluchtmuseum verbleef. Zeker na zonsondergang was een wandeling door de plaats erg mooi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *