Ook vanochtend regent het pijpenstelen. Marc is al een tijdje wakker maar ik moet van ver komen om mijn bovenkamer enigzins werkend te krijgen. We lopen eerst naar de receptie om te melden dat we er zijn en voorlopig nog even blijven. Daarna lopen we door naar de bushalte. We gaan vandaag toeren over het eiland met onze 48-uurs buskaart.
We brunchen in Shanklin in een leuk tentje met leuk uitzicht op de weg. We maken een planning voor de komende dagen, we moeten nogal wat boten boeken voor de kanaaleilanden.
Daarna lopen we door het dorpje en langs een pittoresk stukje Old Town. Heerlijk toeristisch ook. We kopen vrijwel direct een lelijk magneetje voor thuis op de wc. En voor de liefhebbers om een Teashop te runnen: het staat te koop!
Vervolgens verkennen we Ventnor en rijden met de bus naar Newport. Daar lopen we een rondje. Marc ziet een bordje dat verwijst naar het oudste en kleinste family-run kroeg van het eiland. Binnen is het gezellig. Er hangen overal bierviltjes, spreuken, een ingelijste voetbalschoen van (vermoedelijk) een Liverpoolspeler, foto’s van de shirts van Liverpool en vlaggen en slingers van de Queen die volgende week haar platinum jubileum viert. Aan de bar hangen wat oudere mensen uit de omgeving en er staan wat kleine, luie (IKEA) stoelen. Één van de gasten begint een heel verhaal over onze taal zodra hij hoort dat we Nederlands zijn. Hij vergelijkt onze talen met Frans en Duits. Hij lispelt zo vreselijk dat ik zijn zinnen Duits nauwelijks kan verstaan 
Als we net buiten staan hoor ik één van de gasten aan de bar roepen “they’re Dutch”!
We eten bij een waanzinnig goed Italiaans restaurant. Maar je weet wanneer je er te lang zit, als je een paar nummers voor de derde of vierde keer hoort 
We nemen de bus terug naar Ryde en stappen daar over op de bus naar de camping. Er ontstond enige verwarring toen achteraf bleek dat de naam van de halte anders bleek dan de naam die op het scherm verscheen in de bus. Waarschijnlijk de naam van de vorige camping die op deze locatie was… (Whitefield Park versus Beaper Farm). Eén halte te laat stappen we uit. 1 kilometer teruglopen zou niet het probleem zijn, ware het niet dat we na een paar passerende auto’s al door hadden dat ze hier HARD rijden (geracet) op vrijdagavond en we alleen een berm hebben om uit te wijken. We wachten 20 minuten op de bus terug en ik begin vast met de dag doornemen en mijn (face)dagboek te schrijven.
