Omzwervingen van Marc en Josephine

4 juni 2022

Vannacht heeft het vanaf 00.30 uur eigenlijk onophoudelijk gehoosd en geonweerd. Als we opstaan is het droog. Ik heb prima geslapen, maar onze uitgewassen spullen en handdoeken waren wel nat. Dan snel maar op de fiets.

Het zat me niet mee vandaag. Vol goede moed begonnen we aan onze tocht naar Chartres. Maar na 3 uur fietsen waren we nog geen 20 km opgeschoten. Bijna alles was heuvelop en dat is gewoon niet mijn beste / snelste kant. Ik kom er wel, maar het duurt lang en soms gaat het me te langzaam en vind ik omhoog fietsen eigenlijk best wel saai. Het streven om rond lunchtijd halverwege te zijn was dus bij lange na (1/4e deel) niet gehaald. Dat zorgt bij mij wel voor een psychologisch dingetje. Daarnaast was het verschrikkelijk benauwd. Als we een bos inreden, kwam de walm met vocht je tegemoet. 28 graden… pffff!

De tocht was ondanks de hitte wel heel mooi vandaag. Kasteeltjes, vergezichten, leuke dorpjes…

Rond 15.30 uur was het keuzemoment. Doorgaan of bij deze camping stoppen. Morgen nog een klein stukje fietsen, of een rustdag. We kozen om door te fietsen en om morgen niks te doen.

Een kwartier later fietsen we door Sandarville. Zoals veel Franse dorpen het betaamd heeft deze een stadspomp, of tegenwoordig een openbare kraan met (meestal) koud drinkwater. Ik neem voor de 3e keer vandaag nieuw water en ik spet water in mijn gezicht. Een beetje afkoelen!

Weer een kwartier later, krijgen we de kathedraal van Chartres in zicht. Het begint te waaien en er komen donkere blauwgrijze wolken aan. Die steken gek af bij de felgele graanvelden. We horen het boven ons donderen.

Vlak voor Chartres, kreeg Marc het idee op bij E. Leclerc nog even boodschappen te doen. Nu we hier toch zijn… Het was wel een mega supermarkt, maar we waren moe dus bij de camping nog iets verzinnen, dat ging er niet van komen. Als Marc net binnen is, barst er een wolkbreuk los en komt het water met bakken naar beneden. Uiteindelijk moeten we nog ruim een half uur fietsen naar de camping. We zijn doorweekt als we daar aan komen, na 77 km fietsen. In de receptie staan we letterlijk uit te druppen, de medewerkers nemen ruim de tijd om iedereen in te schrijven. Ik grap naar Marc dat zo’n glampingtent wel heel handig zou zijn nu. Dan hoeven we geen tent op te zetten. Hij had er al naar gekeken, maar op de site was er niks vrij. Toch bleek er eentje beschikbaar. Ja die nemen we! Het is onze geluksdag!

We schrijven ons in en slapen de komende twee nachten in een 2-persoons tent. Het wegwerp-beddengoed leggen we aan de kant en leggen onze eigen slaapzakken neer. Ik trek iets droogs aan en kruip in mijn slaapzak. Ik heb nergens zin meer in behalve even slapen en warm worden. Rond 19.30 uur is Marc er klaar mee en wil eten. Ik heb het koud en heb ook eten nodig, ook al heb ik er geen zin in. Toch maar koken in de gemeenschappelijke ruimte, we hadden immers boodschappen gedaan en het is zonde om de kip (we eten eens een avond niet vegetarisch) weg te gooien. Daarna douchen en lekker met een boekje in bed. Laat het vannacht maar hozen, wij liggen droog!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.