Omzwervingen van Marc en Josephine

5 juni 2022

Rond half 10 word ik wakker gemaakt door Marc. De uittocht van de camping was allang voorbij en ik had er niks van gemerkt. Marc ging naar de supermarkt om ontbijt te halen. Om onze glamping-tent toch maar weer een persoonlijk tintje te geven span ik tussen de tentpalen buiten de waslijnen en spoel alle natte kleding uit.

Na het ontbijt hebben we gelezen, geluierd, nog wat gelezen en nog meer geluierd. In de middag zijn we naar de kathedraal van Chartres gereden en hebben we deze van binnen en buiten bewonderd. Marc genoot van de rondleiding van de gids, die allerlei dingen over de architectuur kon vertellen. Voor mij is het leuk om herinneringen van het leukste vak op de HTS op te halen.

We lopen nog wat door de oude straatjes maar er was verder eigenlijk niet heel veel te doen. We strijken neer op een terrasje met leuke muziek en doen een paar potjes Regenwormen. Een soort Tina Turner look-a-like (een dame met een donkere huid, een goed figuur, hoge hakken en wild haar) komt onze biertjes brengen. Als je alleen aan een tafel ging zitten kreeg je er een levensgrote beer bij. Of als je de stoel niet lekker vond zitten, dan kun je de beer als kussen gebruiken.

Als Marc terug komt van de wc, zegt hij dat ik toch eens binnen moet gaan kijken. Binnen staan allerlei zakken met koffiebonen en heel veel laadjes. De buitenmuur van de wc is een kast, dus om de wc binnen te gaan moet je de kastdeur open doen. De wc is een claustrofobisch hokje, bekleed met plaatmateriaal. De wasbak hangt in een soort houten bak aan de muur bij gebrek aan ruimte voor een kastje er onder. Een bijzonder tentje dus maar wel heerlijk gezeten.

Eenmaal terug bij de tent is de rest van de was ook droog. We luieren en lezen nog wat. Ruim na etenstijd gaan we weer terug naar de stad om iets te eten.

Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk, want bijna alles is dicht in verband met Pinksteren en alle restaurants die wel open zijn, zitten overvol. We rijden naar een pleintje net buiten het centrum en daar kunnen we terecht. We zitten op een fijn plekje zodat we het terras goed kunnen overzien en mensen bekijken. Mij valt vooral de mannen met schoudertassen op. Is dat de nieuwste mode die nog over gaat waaien naar Nederland? Wat zou er toch in die handtassen zitten, je hebt tegenwoordig alleen een telefoon bij je als je gaat eten?

Na het eten rijden we weer naar het plein voor de kathedraal. In de zomermaanden wordt er na zonsondergang een lichtshow gegeven op een aantal gebouwen in de stad. Marc las in zijn oude reisverslagen dat hij hier 15 jaar geleden ook al eens een rustdag had gehad, maar was hier waarschijnlijk niet naar wezen kijken. Nu dus wel!

In het donker rijden we weer terug naar de camping. We zien nog een ander gebouw dat aan alle kanten verlicht wordt door de show maar rijden toch snel verder. We rijden over een fietspad naar de camping, maar het is pikkedonker want deze wordt niet verlicht. Terug bij de camping krijgen we een verrassing: de poort is dicht. Tof. We hebben geen code gehad. Voordat ik met mijn ogen heb geknipperd is Marc al over het hek geklommen en drukt op het knopje om de deur te openen. Fantastische beveiliging!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.