Omzwervingen van Marc en Josephine

11 juni 2022

Vanochtend staan we iets later op en gaan we na het ontbijt met de metro naar Rue de Rivoli, om gympen te kopen. Onze fietsschoenen zien er uit als sneakers maar hebben een stugge zool en zijn niet heel lekker om op te lopen. We hollen ook nog even de C&A in om onderbroeken en sokken te halen.

Musée d’Orsay is mijn lievelingsmuseum in Parijs. Eenmaal binnen is het nog drukker dan in Centre Pompidou. Het museum is gehuisvest in een 19e eeuws treinstation en in de hal is dat nog goed te zien: een hoog plafond met veel glas en staal. In het restaurant zit je achter de klok van het station en door het uurwerk heen kijk je naar buiten.

Ook hier kijken we onze ogen uit en genieten we in het bijzonder van werken van Cross, (Marc), Degas (Josephine) en Monet, Cezanne (beiden maar andere werken). Bij het hoekje van Van Gogh is het enorm druk. Wat is die man populair! Hij had eens moeten weten… We lopen er een beetje aan voorbij, want de mensenmassa schiet niet op.

We duiken daarna nog naar de tijdelijke expositie van Gaudí. Als we binnen zijn, kunnen we door de hoeveelheid mensen de expositie niet meer zien. Overal staan mensen voor. We lopen er een beetje verdwaaasd doorheen en besluiten binnen nu en 60 jaar nog wel een keer naar Barcelona te reizen.

Ons hotel zit vlakbij Montmartre dus we gaan eerst terug naar het hotel om even te chillen en onze tassen met schoenen achter te laten. Daarna nemen we weer de metro naar Montmartre. Ook daar is het een drukte van jewelste en zitten de trappen naar Sacre Coer vol met mensen. Een muziekant zorgt ook hier voor een leuke sfeer. We genieten van het uitzicht en de enorme hoeveelheid daken die we kunnen zien en ondertussen kletsen we over wat we meegemaakt hebben vandaag en wat we bijzonder vinden.

Onderaan de furniculair koopt Marc een ijsje en lopen we terug naar ons hotel.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.