Omzwervingen van Marc en Josephine

9 juni 2022

We staan rustig op, het is maar een korte afstand vandaag. Marc gaat naar de supermarkt en maakt thee en koffie. Ik ruim de matjes en slaapzakken op en begin met de tent af te breken. We genieten nog even van het campingleven, voordat de spullen weer voor onbepaalde tijd op zolder verdwijnen. We halen herinneringen op van de afgelopen weken. Dat de telefoon de afgelopen weken niet is gegaan. Hoe zou dat klinken? Hoe zou het met Suus gaan? Hoe staat de moestuin er bij? Hoe zou het zijn om steeds weer te weten welke dag het is? Want dat was vooral ik de afgelopen weken echt wel kwijt.

We hebben heel veel mooie dingen gezien, vanalles beleefd en leuke mensen ontmoet. En wat een mazzel met het weer! 3 weken lang een stralende blauwe lucht en alleen de afgelopen week wat regen, vooral ‘s nachts. Ach, dat we dan al 4 weken best pittige tegenwind hebben, daar hebben we het dan maar niet over 😉

Marc vindt ieder jaar het fietsen steeds leuker worden. Hij vindt het fijn om alles wat je beleefd kunt delen met iemand die je leuk vindt. Gelukkig vind ik dat ook! Ik was van te voren bang dat toen ik de planning en route maakte, de dagafstanden voor Marc te weinig zouden zijn. Ik had ongeveer 50 km per dag gepland. Het maakte juist dat we meer vrijheid hadden om van de planning af te (moeten) wijken omdat er een boot niet ging of omdat we ergens wilden blijven. Nog even hier kijken, nog even daar kijken, daar was allemaal genoeg energie voor. Ook dit jaar is het ons goed bevallen de bepakking ongelijk te verdelen. Marc komt prima de heuvels op en is aan het einde van de dag met een kortere afstand toch moe. Ik vind heuvels pittig maar naar mate de weken vorderden kwam ik er steeds beter tegenop. Ik vind het heerlijk om een overzichtelijk dag ritme te hebben. Lekker veel bewegen, leven in de buitenlucht, weinig om je druk over te maken behalve slapen, eten en drinken. Slaaptassen, kooktas, kledingtassen. En we zijn nooit wat kwijt, want we hebben gewoon heel weinig bij ons. Toch lukt het me nog wel eens om mijn fietssleutel kwijt te zijn 😉

O en ongegeneerd Franse chansons zingen tijdens het fietsen, vooral heuvel af. Zalig!

Vanaf de camping rijden we eerst een stuk terug, wat we al gefietst hebben. Al vrij snel fietsen we de stad in. We rijden lang over een groenstrook wat behoorlijk heuvelachtig is en met soms een pittig klimmetje. De verkeershectiek van een stad is na de groenstrook goed te merken. Maar het gaat verrassend goed als fietser. Ook hier veel fietspaden aangelegd. Na al dat groen van de afgelopen weken vind ik zo’n stad wel een beetje muf ruiken.

We rijden eerst naar Champ-de-Mars om de Eiffeltoren te begroeten. Daarna rijden we door de drukte door naar (de bouwput van) de Notre Dame, het eigenlijke eindpunt van de route. Even hadden we een deja vu van onze reis naar Berlijn, want er waren straten afgezet. Kennelijk is er iets belangrijks te doen bij Palais de Justice, het wemelde van de politiebusjes.

Na de Notre Dame rijden we door naar ons hotel. Heel gek vond ik dat. Niet meer tijdens het inchecken alvast bekijken wat de planning is van morgen, geen tent opzetten maar een heerlijke douche om je te verfrissen en een echt bed om op bij te komen. Schone kleding moet nog even wachten want we zijn nog een paar dagen hier!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.