Donder en bliksem! En hevige regenval. Heerlijk om dan in een tentje te liggen. Maar wel fijn dat we in de buurt van een boom staan op een verder kaal tentenveld. Marc heeft er soms 3 seconden tussen geteld, kon nooit ver weg zijn. De regen op de tent vond ik oorverdovend, maar verder heerlijk geslapen.
Toen het ‘s morgens rond 8 uur ophield met regenen, zagen we onze kans schoon en gingen uit bed. Ik parkeerde onze fietsen onder de luifel van de afwasplekken en ging thee zetten, terwijl Marc de matjes en slaapzakken opruimt. Er liep een paar keer een andere gast langs om te vragen of we het echt wel overleefd hadden 
De route liep heel voorspoedig. Geen steile hellingen dit keer, alleen een klein beetje wind. Vlak voor Portsmouth moesten we een pontje nemen die net voor onze neus wegvoer. Dan maar een colaatje op een zonnig maar winderig terras. Op de boot raakten we aan een stel uit Portsmouth dat trots was dat ze nog niet elektrisch toegerust zijn. En dat met 75+!
In Portsmouth moesten we kiezen met welke soort boot we over wilden naar The Isle of Wight: de voetgangersboot, de gewone ferry of een Hoovercraft.
We kozen voor het ding wat met 55 km/uur over het water raast. Wat een gevaarte! Binnenin is het minder spectaculair, het lijkt net alsof je in een vliegtuig zit. Met een kwartier stonden we aan de overkant.
Aan de kade met uitzicht op Portsmouth eten we wat, waarna we heuvelop naar de camping fietsen. We komen er laat aan. We proberen de telefoonnummers voor late arrivals, maar zonder succes. Dan maar een plekje uitkiezen.
Van onze nieuwe buren krijgen we meteen een kop thee aangeboden. Heel erg attent. Of was het, omdat we nog geen 10 min. later uitgerookt werden door zijn barbecue?
