Marcs Omzwervingen

Warm water

Daar sta je dan, op Vancouver Island. Geheel zonder plannen, wat ga je dan doen, en waar rijd je dan heen? Het eerste is natuurlijk de Visitors Information, waar ze helaas alleen een hoop informatie hadden over de omgeving van Nanaimo zelf. Dan maar een stukje gaan rijden.

Inmiddels was de achterband van de auto toch weer een stuk zachter geworden, dus bij een tankstation heb ik maar een dollar gespendeerd aan de luchtpomp. Daarna probeerde ik richting het noorden langs de kust te gaan rijden, maar het gedeelte waar ik reed was nogal saai.

Ik had al gehoord dat Tofino zeker bezocht moet worden, dus uiteindelijk ben ik die kant maar op gereden. Dat was zeker geen verkeerd idee. Onderweg kwam ik, volledig toevallig, langs Cathedral Forest, een stuk regenwoud met gigantische bomen. Ongetwijfeld ben ik daar 15 jaar geleden ook geweest, maar ik kan het me niet meer herinneren.

Net voor Tofino stop ik op een camping in het nationale park. Ze hebben nog net één plekje voor twee nachten voor een tent beschikbaar, de rest van de camping staat helemaal vol. Daar maak ik dankbaar gebruik van. Ze blijken op de camping, hoe luxe, zelfs een douche te hebben. Die zijn op provinciale en nationale campings schaars.

Bij Tofino houd ik vooral een relaxdagje. Een paar korte wandelingen, een paar caches, en een lekkere lunch op een terrasje. Wel probeer ik een tochtje naar de hotsprings te boeken, die alleen per boot of per watervliegtuig bereikbaar zijn. Ik had gelezen dat er een kampeerplekje bij was. Na twee keer naar concurrenten doorverwezen te worden, kwam ik bij Ocean Outfitters aan, die me dat wel konden aanbieden. Sterker nog, een van de opties was op zondag met een Zodiac heen en op maandagochtend met een watervliegtuig terug.

Daardoor had ik de hotsprings ‘s avond voor mezelf en kon ik genieten van de zonsondergang vanuit het heerlijk warme water. Aan de stank van zwavel blijk je prima te kunnen wennen.

De volgende dag ‘s ochtends werd het opeens enorm mistig. Bij de steiger kwam net een boot aan, bestuurd door dezelfde schipper als ik de dag ervoor had. Hij belde met het bedrijf dat me op zou pikken, en het bleek dat alle vluchten in de ochtend geannuleerd waren vanwege de mist. Ik zou ofwel tot half vier moeten wachten, of over 2 uur met de boot terug moeten gaan. Sowieso wilde ik niet in de mist vliegen, want ik had juist voor het watervliegtuig gekozen vanwege het uitzicht. Dan maar met de boot terug.

Net voordat we zouden vertrekken kwam er een telefoontje. De mist trok op, en er moest iemand in de buurt opgehaald worden. Er zou dus toch een vliegtuig komen. Hierdoor had ik het geluk om voorin de Chezna te kunnen zitten en een fantastisch uitzicht over het gebied waar ik de dag ervoor doorheen ben gevaren te hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *