Marcs Omzwervingen

Vancouver, we komen eraan

Het is nu echt ze ver, de reis gaat beginnen. De laatste dingen worden gepakt, weer uitgepakt en nogmaals gepakt. Ongetwijfeld vergeet ik spullen mee te nemen, maar ik heb geen idee wat.

Last-minute bestel ik nog een nieuwe hoes voor mijn fiets, de oude bleek toch vergaan te zijn. Gelukkig is hij nog op tijd binnen.

Dan naar Schiphol toe. Bijna gaat het mis. Vlak voor de parkeergarage zie ik dat de auto met fiets achterop niet gaat passen. Josephine zet me dan maar af bij de kiss and ride, en rijdt dan alleen de parkeergarage in. Na wat gedoe vind ik Remko en zijn ouders, Josephine komt dan ook net aanlopen.

Het inchecken gaat snel, en de fiets kunnen we direct kwijt bij de oversized bagage-balie. Na een gigantische kop koffie bij de La Place komt dan het moment van afscheid. We gaan nu echt naar Canada.

In Vancouver staan de fietsen als we de tassen hebben opgepikt al klaar, en alles ziet er goed uit. Een pak van mijn hart, want ik vind de fiets meenemen in het vliegtuig toch altijd weer spannend. De douane zijn we zo door, en de taxi brengt ons voor centen naar het YWCA-hostel in het centrum. In Nederland is het inmiddels 2 uur ‘s nachts, maar hier is het pas 17 uur.

Ondanks dat we erg moe zijn willen we wel meteen het dagritme aanhouden. Na een lekkere hamburger en toch maar een glas bier is het een uur of 9 ‘s avonds en houd ik het echt niet meer vol. Het bed is te aanlokkelijk.

Na een prima nacht valt de jetlag enorm mee. Wat volgt is een dagje boodschappen doen bij de outdoorzaak, de supermarkt en nog een paar winkels. De fietsen worden weer in elkaar gezet en de rest van de dag wordt besteed aan het bekijken van de stad. De zoeken we natuurlijk een aantal geocaches, die we gelukkig ook vaak vinden.

We hebben nog een dagje in Vancouver en dan gaat de grote fietstocht beginnen. Ik heb er zin in.

Een gedachte aan “Vancouver, we komen eraan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *