Marcs Omzwervingen

Alle begin is moeilijk

Inmiddels weet ik wat ik vergeten ben in te pakken. Het is mijn zakmes. Vanuit het hostel fietsen we dus eerst nog even langs de MEC, de Canadese variant van de Bever. Onderweg pakken we meteen even de supermarkt mee. Zo hebben we genoeg proviant om de eerste twee dagen te overleven.Had iemand ons maar verteld hoe steil de route Vancouver uit zou zijn, want dan hadden we die boodschappen later wel gehaald. De Trans Canada Trail (zoals de Canadezen het zelf nog noemen en zoals het op de meeste borden staat) was mooi – dat wel. Maar regelmatig hellingen van meer dan 20%, daar had ik dan weer geen rekening mee gehouden.Met nog geen fiets-, maar zeker ook geen klimkilometers in de benen was het zwaar. Heel zwaar. Regelmatig moest de fiets lopend omhoog geduwd worden omdat fietsen onmogelijk was.Op de een of andere manier hebben we toch nog ruim zeventig kilometer afgelegd om op een camping uit te komen. Een camping die vol was. Ik zal maar niet herhalen wat ik op dat moment dacht en/of uitriep. Gelukkig bleek er een geëmigreerde Nieuw-Zeelander op de camping te staan die ons uitnodigde om een tentje op zijn plekje te zetten. Zo kwam het toch nog goed, en hadden we een gezellige avond.De volgende dag volgde een landschappelijk niet zo interessante dag, waardoor we ruim honderd kilometer hebben gefietst. Helaas was een stuk van de Trans Canada Trail dicht, maar stond dat pas rijkelijk laat en na een lange klim aangegeven. Daar had ik het wat moeilijk mee. Alles in mij wilde het fietsen opgeven, maar diep weggestopt zat toch dat beetje doorzettingsvermogen. Op dat moment kon ik nog niet weten dat ik dat later nog veel harder nodig zou hebben.De beloning was weer een gratis kampeerplek, nu op een groepsveldje op de camping met een groep zeilers waar we welkom waren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *