Marcs Omzwervingen

Watervallen, watervallen en beren

De tweede dag op de Icefield Parkway was minstens zo mooi als de eerste. Ik zat wat lager, waardoor er wat minder sneeuw lag en meer wandelpaden open waren. Na een paar mooie wandelingen en veel fotostops ben ik net voorbij Jasper op dezelfde camping als Frans en Anja gestopt.De volgende etappe ging richting Clearwater, waar de toegang tot … Provincial Park is. Dat is een park vol watervallen, de ene breed, de andere hoog, de ene alleen van een grote afstand te zien en de andere zelfs aan te raken. Een camping halverwege het park bij een golfbaan leek de perfecte plek om mijn kampement voor drie nachten op te zetten.Het bleek ook een plek te zijn waar beren komen grazen. Een moederbeer kwam elke avond op nog geen honderd meter van mijn tent grazen. Volgens de campingeigenaar stond ik volledig veilig, maar ik heb de fles berenspray toch maar mee de tent in genomen.Na twee dagen vol neerstortend water, waarvan bij eentje dat ook uit de lucht kwam, was het weer tijd om verder te gaan. Ik wilde in Clearwater even ontbijten, want mijn brood was inmiddels prima bruikbaar als schuurpapier. Helaas liep het wat anders dan verwacht, nog geen 10 kilometer van de camping ging het waarschuwingslampje voor een lege band branden. Normaal gesproken zou ik bij de lokale bandenzaak langsgaan, maar helaas had heel Canada een vrije dag.Na een nogal lastig telefoontje met Hertz, het verhuurbedrijf, waar ongeveer alle gegevens van de auto gevraagd werden (inclusief de kleur; ik wilde bijna bruin zeggen in plaats van zwart vanwege de modder), werd me toegezegd dat er binnen anderhalf uur een monteur zou komen. Hij bleek er binnen een uurtje te zijn, en dat uur heb ik dankbaar van de wifi van de supermarkt gebruik gemaakt om met Josephine te kunnen chatten en bellen.Uiteindelijk bleek er een stuk plastic tussen de velg en de band te zitten, waardoor de band langzaam leegliep. Deze was zo verwijderd waarna ik weer verder kon richting Kamloops. Kamloops is een stad die echt overgeslagen kan worden, het is net als zoveel plaatsen een troosteloze boel. Inmiddels had ik weer contact met Frans gehad die op een camping zo’n 50km verderop gestopt was. Of ik ook langs wilde komen. Dat was een prima idee, aan het meer waar zij stonden was het een stuk mooier dan in Kamloops.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *