De finale

Het was heerlijk in de sauna, en ik ben weer helemaal opgeladen voor de laatste etappes van de Hanzefietsroute. Helaas zijn dat ook de natste etappes geworden, vooral zaterdag. Toen ik opstond leek het wel of het hotel onder een waterval stond, zo hard regende het. Rond negen uur is het iets minder hard gaan regenen, maar het is alles behalve droog geworden. De hele dag heeft het gegoten, tot vijf uur. Toen werd de lucht van het een op het andere moment blauw en werd het droog. Dat was toevallig ook precies op hetzelfde moment als dat ik op de camping aankwam.

De route begon wat saai over grote akkers en langs wat drukkere wegen om uiteindelijk bij de Ruhr aan te komen die bijna tot in Nederland gevolgd werd. Meestal over een mooi fietspad vlak langs de Ruhr, maar door de vele regen stond de rivier erg hoog waardoor ik af en toe ook echt door de Ruhr moest fietsen. Veel paden stonden vol water of waren grote modderpoelen geworden. Ik ben overal gewoon dwars doorheen gefietst, vies en nat was ik toch al.

En dan precies op zo’n dag blijkt dat de remblokjes van de achterremmen volledig op waren. Eerder had ik dat niet zo gemerkt, maar door alle nattigheid was er totaal geen remkracht meer. Er zat niets anders op om in de stromende regen de blokjes te vervangen, wat natuurlijk altijd minder soepel gaat dan wanneer het droog is met een lekkere temperatuur. Maar goed, na een half uurtje kon ik nog viezer van alle modder toch weer doorfietsen – en weer remmen. Die modder was ik door de regen toch zo weer kwijt.

Uiteindelijk ben ik op een Jugendzeltplatz gestopt, waar ik om weer een beetje warm te worden twee euromunten in de douche heb gegooid. ‘s Avonds bedacht ik me dat ik helemaal niet bij een supermarkt gestopt was om eten te kopen, en ik had ook geen zin meer om naar het dorp te fietsen om nog wat te kopen. Gelukkig had ik ‘s middags al bij een kebabzaak gegeten en had ik nog 3 broodjes en 2 blikken bier bij me. Daar valt ook prima op te overleven.

Op zondag ben ik Nederland ingefietst, en viel de regen wat mee. Het heeft maar een uur of drie gegoten. Er zat wel weer een echt ‘Hanzepaadje’ in de route, dwars door een graanveld en over een heel smal (ondergelopen) bospaadje. Om het nog wat spannender te maken is lag er zelfs een boom dwars over het pad. Uiteindelijk ben ik tot Blerick, vlakbij Venlo gefietst waar ook wat andere fietsers op de camping stonden. Maandag was een vergelijkbare dag, waarop ik Brabant ben binnengefietst. Thuis komt zo steeds dichterbij. Ik ben die dag gestopt op natuurkampeerterrein De Vlagberg in St. Anthonis, waar ik de avond onder de overkapping heb doorgebracht.

De volgende dag was het zowaar de hele dag heerlijk weer. De route volgde vooral de Maas, het zonnetje scheen en ik had de wind in de rug. Helaas bestond de camping waar ik wilde stoppen niet meer, maar ongeveer 10 kilometer verderop was nog een camping, en het was nog vroeg. Dit was eigenlijk de afsluiter van de Hanzefietsroute, want ik overnachtte zo’n 2 kilometer van Zaltbommel. Om dat te vieren ben ik ‘s avonds lekker naar een eetcafe te gaan.

Woensdag was de allerlaatste dag van deze reis. Na een ontbijtje bij Bakker Bart in Zaltbommel ben ik – weer in de regen en met een harde wind tegen – naar Brakel gefietst om vanaf daar via de Oeverlandroute, de LF7, naar huis te fietsen. De laatste paar kilometer langs het Merwedekanaal scheen de zon weer en had ik de wind in de rug.

Tot zover deze fantastisch mooie route, in 2 maanden heb ik bijna 3500 kilometer gefietst door Nederland en Duitsland over mooie kleine en rustige wegen en paden door erg mooie omgevingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *