Berlijn en weinig fietsen

Ik merk dat hoe langer ik onderweg ben, hoe minder ik schrijf. Bij vorige vakanties en fietstochten was dat ook zo, maar deze keer zal ik toch echt proberen tot het eind te blijven schrijven. Misschien niet zo vaak, maar dat is toch nog altijd beter dan niets.

Okee, waar waren we gebleven. Na een dagje het zuiden van Usedom bekeken te hebben, inclusief het Poolse deel waarvan de boulevard meer op een kermis leek, ben ik weer verder gefietst. De route gaat met een lus van zo’n 30km naar Anklam, maar aangezien dit weer een stuk was waar de campings wat schaars zijn heb ik het fietsveer genomen. Volgens het bord wat bij de steiger hing moest je bellen om de boot te laten komen, maar natuurlijk ging het zoals bij bijna alle ponten deze reis. Ook deze kwam net aanvaren dus ik hoefde weer niet te wachten.

Via een mooie route langs het water en via al dan niet onmogelijke bospaadjes ben ik naar Neuensund gefietst. Volgens het boekje kan daar bij een oude hoeve gekampeerd worden. De eigenaren bleken van niets te weten, ze hadden de hoeve vorig jaar overgenomen en de vorige eigenaar had daar niets over gezegd. Ze wilden echter wel een kleinschalige tentcamping beginnen en waren dus blij dat ze in de Hanzefietsroute vermeld stonden. Er was nog geen warm water, maar met de temperatuur van die dag was een koude douche geen probleem.

‘s Avonds heb ik afgesproken waar ik Remko, een vriend die per motor naar Rusland, Finland en de Noordkaap gaat, ga ontmoeten. De eerste dag van zijn vakantie is zaterdag en hij rijdt in 1 keer naar het oosten van Duitsland. Zijn reisverslag staat op remko-opreis.nl.

De volgende dag kwam ik op zo’n mooie camping terecht aan een heerlijk meer in Warnitz, dat ik, na aan Remko gevraagd te hebben of die plek ook lukte, daar nog een dag gebleven ben. Ik heb er een kajak gehuurd en heb een paar uur lekker op het meer gepeddeld. Redelijk vroeg in de middag kreeg ik een smsje van Remko dat hij op de camping aangekomen was. Via een kleine omweg om bij de receptie twee koude biertjes te halen, heb ik hem gevonden.

Inmiddels had ik voor vanaf zondag al een hostel in Berlin geboekt, dat ik fietsend niet meer op tijd zou halen. Het station lag echter maar 500m van de camping, en er ging eens per twee uur een direct boemeltje naar Berlin Hauptbahnhof. In mijn geval vertrok deze met bijna drie kwartier vertraging, maar ik had toch tijd zat. Op het station kon geen kaartje gekocht worden, dat moest in de trein. Ik heb echter nooit een conducteur gezien, dus de treinreis van anderhalf uur was gratis.

Het hostel had meer weg van een hotel dan van een jeugdherberg en lag redelijk dicht bij het centrum van de stad. Singer 109 was zeker geen slechte keuze. Wel moest ik nog een keer naar een fietsenmaker, de nieuwe olie in de rem was alweer verdwenen en de voorrem was weer even slecht als voor de reparatie. Van andere fietsers had ik wat
namen van goede fietsenmakers doorgekregen. Een daarvan was maar twee kilometer van het hostel. Na een korte blik op de rem werd meteen duidelijk dat hervullen geen optie was, dan zou het probleem in twee dagen weer terug zijn. Precies wat er gebeurd was, terwijl ik dat nog niet gezegd. Ze hadden nog een nieuwe Magura-rem liggen en voor 60 euro hebben ze die op de fiets gezet.

Over de stad zelf ga ik niet te veel zeggen, dat kan je beter in allerlei artikelen lezen. De avonden waren wel lang en gezellig, de ene keer met een stel Australiers, en de volgende keer met een Spanjaard die in dezelfde kamer in het hostel verbleef.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *