De pittige kilometers

Deze etappe is duidelijk de zwaarste van de tocht. Er moet veel geklommen worden, ook al komt de route nooit echt hoog. 650 meter is het hoogste punt, maar het gaat steeds op en neer waardoor er toch constant geklommen moet worden. Daarnaast is het weer ook omgeslagen, het regent meer en het is duidelijk een stuk kouden geworden. Die temperatuur is voor het klimmen dan eigenlijk wel weer lekker.

Na de rustdag in Hameln gaat de route meteen de heuvels in. Na een kilometer of 15 wil ik een slok water nemen. Dan ontdek ik dat mijn bidons nog op de camping in Hameln staan. Inmiddels ben ik al wel bijna 2 uur aan het fietsen. Ik besluit niet om te keren en de bidons als verloren te beschouwen. In de eerste supermarkt die ik tegenkom koop ik twee flessen Evian, die ook in de bidonhouders passen. Het is wat lastiger dan de echte bidons, maar het kan ermee door.

Doordat ik aan het eind van zaterdag wat van de route afwijk om naar een camping te rijdn mis ik het hooste punt van die dag van 425 meter. Ik kom niet boven de 400 uit. Iets voor de camping liggen de Externsteine, grote zandsteenrotsen die best indrukwekkend zijn.

Op zondag ben ik via een enorm mooie route naar een camping in de buurt van Ruthen gefietst. Net nadat ik mijn tent heb opgezet begint het te hozen. Er blijkt een restaurant vlakbij de camping te liggen, dat een pannenkoekenrestaurant blijkt te zijn met Nederlandse eigenaars. Hij is piloot geweest, zei stewardes, en nu willen ze iets heel anders doen. Dat is duidelijk gelukt, en de pannenkoek smaakte heerlijk. Terug op de camping begint de zon weer te schijnen en word ik door mijn buren uitgenodigd voor een biertje. Dat worden er uiteindelijk heel wat meer dan een.

De volgende avond is ook weer zo’n regenachtige avond, terwijl het overdag heerlijk was. Ook hier was weer een restaurant, en aangezien de camping geen overdekte ruimte had en het van 17 tot ergens in de nacht regende ben ik maar een poos blijven plakken in het restaurant,

Op zondag heb ik een hotel in Koln geboekt voor woensdag tot zaterdag, maar inmiddels blijkt dat ik niet goed had opgelet of dat ook haalbaar was. Qua afstand is het geen probleem, alleen zijn die niet goed over de dagen te verdelen door het gebrek aan campings. Uiteindelijk zou ik op woensdag nog ruim 100 kilometer moeten fietsen naar het centrum van de stad. Dat is wat veel met deze heuvels, dus ik besluit om ongeveer de helft te fietsen en dan de trein te nemen. Daarvoor moet ik een stuk van de route afwijken, en er blijken twee logische stations te zijn. Echter,, na de functie ‘shaded relief’ op de GPS aangezet te hebben valt een van die stations direct af, dan moet ik nog twee steile heuvels over.

Nu, met iets meer dan 3000 kilometer op de teller ben ik in een broeierig heet maar erg gezellig Koln. Morgen ga ik denk ik lekker een dagje relaxen in de sauna, er blijkt bij de andere vestiging van het hotel een groot saunacomplex te horen en daar mag ik gratis in. Daarna zijn het nog een kilometer of 500 tot 600 naar huis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *