Tijdens het opstaan horen we het geluid van een koebel, of eigenlijk een rendierbel. Een kudde wordt langs onze camping naar de naastgelegen wei gebracht. Bij het weggaan zien we de kudde liggen. De ene heeft een nog groter gewei dan de andere. Of helemaal niet, dat zijn de moeders die net geworpen hebben, vertelt Hans die naar buiten komt lopen. Ook Winnifred komt afscheid van ons nemen. We hebben het heel fijn gehad op deze camping en bedanken hen voor hun gastvrijheid.
We rijden richting onze parkeerplaats voor de komende dagen, bij Käringsjön. Het laatste stuk is een kilometer of 20 over een grindpad. We rijden een aantal woningen en vakantiewoningen voorbij. Het pad wordt steeds slechter. Het stuk na de slagboom is een tolweg, pas sinds een week of twee geopend.
Bij Käringsjön stappen we uit. Er zijn een hoop mensen die voorbereidingen treffen voor het midzomernachtsfeest van vandaag. Een oudere man komt op ons aflopen. Hij vertelt waar we kunnen parkeren en we rekenen de tol en de parkeerkosten bij hem af.
Hij laat ons een grote kaart zien met de grote oversteekplaatsen (portages) ingetekend. Hij vraagt naar onze plannen. Ik wijs hem onze route en dat we over het meer terug willen, maar bij te veel wind nemen we dezelfde weg terug. En hoe gaan we navigeren? Want zonder stroom kun je verdwaald raken. Ik vertel hem dat we een papieren kaart hebben. Hij lijkt onder de indruk van onze voorbereidingen. “De muggen zijn gratis!”, roept hij ons na.
We laden onze spullen uit en sjouwen die richting een soort van steiger. We blazen de boot op en laden in. We vonden het best wel spannend of alles wel ging passen (tot zo ver onze goede voorbereidingen), maar het past! Rond lunchtijd varen weg.
De eerste portage gaat soepel. Het is 100 meter lopen over een heuveltje, maar goed begaanbaar. De tweede is andere koek. 300 meter over moerasgrond, waar je, als je niet oppast, tot je heup in wegzakt. We komen Duitse vissers tegen die vragen in hoeveel keer we aan de andere kant zijn. 1x met boot, 1x met de spullen. Zij lopen minstens 3x met zijn drieën. Omdat het terrein lang en ruig is, besluiten we de boot leeg te laten lopen en in de rugzak te vervoeren.
Aan de andere kant rusten we uit van de barre oversteek en nemen soep en een boterham. We nemen dat een eindje van de waterkant, want aan de waterkant stinkt het. Bij het inladen zie ik een poot van een rendier of een hert liggen, de rest is een karkas geworden. Vandaar de stank. Maar een andere plek om in te laden was er niet.
We varen door naar de volgende oversteek. De natuur is ruim met veel rotsige heuvels. Het is fantastisch. Bij de laatste portage, dragen we de spullen naar de hut op de heuvel en de boot naar de andere kant. Hier blijven we overnachten. We zetten de tent op en maken vuur om de muggen te verjagen. Ondertussen koken we water voor onze maaltijd.
Na het eten nog een bak thee en de enige luxe van deze trip: chocolade! Marc gaat nog even foto’s maken en ik duik de tent in om te gaan lezen. Door het mesh van de binnentent geniet ik van de kleuren van de lucht. Wat mooi!
