De tijd is gekomen om weer verder te gaan. Rond 9 uur zijn we klaar voor vertrek. Precies volgens planning om de boot te halen. We rijden naar een park waar we op zoek gaan naar een geocache die daar al bijna 24 jaar ligt. Daarna doen we boodschappen en rijden we naar de boot. Onderweg kan ik maar moeilijk mijn ogen openhouden. Iets met de tijd van de maand, de tijd in mijn leven en andere malaise. Gaat wel weer over, maar de snelheid van alles gaat een tandje langzamer.
We kunnen nog net met de boot van 11.50 uur mee. Als we boven aan dek zijn, is de boot al onderweg.
De boot van Helsingør naar Helsingborg doet er 20 minuten over. Halverwege wordt er omgeroepen dat we de grens over gaan met Zweden en er geen alcohol meer wordt verkocht. Marc ziet meerdere mensen met steekwagentjes en kratten bier op de boot.
Ik doe de stoel achterover om een dutje te doen. Eerst Marc nog van een muziekje voorzien. Hij wil de Top2000 dus van dutten komt het niet echt. Ik zing alles mee 🙂 Ik typ het verslag van gisteren en alvast die van vanochtend. Ondertussen kijk ik uit het raam naar het landschap en geniet ik van het zonnetje wat lekker schijnt.
We brengen een flitsbezoek aan Götenborg, om een leuke cache te doen. Marc vist een logboek uit een fietstas. De fiets staat er al 8 jaar, dus lekke banden, maar staat er nog steeds.
Daarna rijden we door Lilleby, even buiten Götenborg. Marc staat ruim 10 minuten in de wacht, maar dan mogen we een plekje bezetten. We kiezen een plekje net van de weg af. Lekker rustig met nog een paar andere campers. Eerst genieten we van het zonnetje. Uit Nederland kregen we het bericht dat Marc zijn ouders met de kachel aan op de camping zitten. Wij binnenkort ook, als ik de weerberichten zo lees.
Marc zet de buitenkeuken voor me op. Ik kook een maaltijd met dat wat Marc uit de supermarkt heeft meegenomen. Ondertussen heeft Marc de camping betaald. Hoezo heb je een receptie nodig? Tijdens het eten nemen we de dag door en maken plannen voor de komende paar dagen. Ergens aan het water, zodat we kunnen fietsen en kanovaren. Moet te doen zijn hier.
We vermaken ons met een paar brutale, grote zeemeeuwen die van camperdak naar camperdak vliegen, op zoek naar iets te eten. Onder de Franse camper naast ons staat een schoenendoos, maar die proberen ze open te breken. Ons overgebleven eten zetten we snel in de koelkast. Het is niet veilig voor ze, ook al zit het in een pan.
Marc rijdt met de fiets naar de afwasplekken, die zijn aan de andere kant van de weg, op het hoofdterrein. Je kan me niet gelukkiger maken dan de afwas voor me te doen. Nou ja, een paar dingen dan.
Ik maak de buitenkeuken en de tafel schoon, en haal een bezem door de “living”. Ik pruts wat met snoertjes zodat niet alles in de weg zit. We ruimten alle spullen weer in. Omdat alles handig en logisch ingepakt is, zijn we nog nooit zo snel geweest met in- en uitruimen. We zetten thee en koffie en Marc kraakt zijn hersenen met cryptogrammen. Zo met de fiets naar de douches en dan lekker slapen.
