Al vroeg in de ochtend stroomt de camping vol met festivalbezoekers. Sommigen lijken elkaar te kennen, anderen verbazen zich over de fantastische locatie.
Wij vertrekken juist. In het informatieboekje wat ik ergens heb opgeduikeld, zie ik op een peninsula in de buurt indrukwekkende hoogtelijnen. We gaan een kijkje nemen. We rijden door steile heuvels en krijgen te maken met het betere bochtenwerk. We maken een wandeling bij Norrfällsviken. Veel toerisme, maar ook veel vissers en botenhuizen. Hier moet het in hoog zomer goed toeven zijn. Nu in ieder geval ook. De wandeling langs de kust is prachtig veel rotsen met daarop mossen die op koraal lijken in allerlei kleuren groen.
Ergens aan de kust doen we een klauterpartij naar een geocache in een grot. Ook hier weer prachtige mospartijen. Bijna bij het einde moet ik Marc achterlaten, omdat hij op zijn Teva’s niet meer goed verder komt. Ik klauter nog verder, en uiteindelijk vind ik de cache. Dan moet ik weer terug. Met hoogtevrees, altijd lachen. Ik vraag Marc geluid te maken, zodat ik me beter kan oriënteren waar hij is. Daarna lopen we samen weer naar het strand met rotsen. Eenmaal bij de camper puffen we uit en genieten we van het uitzicht op de prachtige steile rotsen die op het zeewater uit komen. We maken een plan voor de avond: een camping bij Måviken, een 10 minuten rijden.
We checken in bij een incheckpaal en zoeken een plaatsje. Daarna de standaard avond riedel van koken, afwassen, douchen (met een douche deur die niet op slot wil en er dus iemand in mijn badkamer staat) en naar bed. Voor de verandering regent het en vallen we met het geluid van de druppels op het dak in slaap.