Het is al best fel licht. Het waait ook weer. Ik hoor al veel vogels. Ik knipper met mijn ogen. De wekker met het blaasorkest op Marc zijn telefoon, onder leiding van Ennio Morricone (Il Mercenario) zal zo wel af gaan. Ik draai me nog even om. Marc ligt nog lekker te slapen. Is het al tijd om op te staan? Ik kijk op mijn telefoon. 5.58 uur. O nee, nog lang niet. Nog 2 uur voordat de wekker gaat! Ik duik nog even onder de dekens.
Bij het ontbijt maken we kennis met de Nederlandse buren naast ons, die in Stockholm een camper hebben gehuurd. Ze wilden wel eens binnen kijken, dus we gaven een rondleiding en kregen ook eentje in die van hen. We dromen ooit van een andere camper, maar zo groot als die van hun, dat hoeft van mij dan weer niet.
Ook onze buren uit Alblasserdam zwaaien we gedag. Tot vanavond!
In de ochtend rijden we naar Flatruet, één van de hoogste bergpassen van Zweden. Vanaf daar hebben we een weids uitzicht over de omgeving. Het waait er, het is koud, maar de zon schijnt heerlijk. Het uitzicht fantastisch.
We rijden door naar Ljungdalen. Een weinig zeggend plaatsje waar volgens mij veel Sami wonen, te zien aan de motoren, sneeuwscooters en de quads. Hiermee drijven ze de rendieren, die nu van de lager gelegen gebieden naar de bergen geleid worden. Vandaar ook dat we ze nu heel veel op de weg tegenkomen. Op de motoren en quads dragen ze geen helm, wel gehoorbescherming.
Na de lunch wisselen we van stuur en mag ik van het uitzicht genieten. Terug op de camping speelt zich het middagritueel weer af: we lezen een boek, waarbij ik meestal in slaap val. Marc maakt me om 18 uur wakker. We spelen dan nog een spelletje voordat ik begin met koken. Vandaag is het restjesdag.
Na het eten sturen we het thuisfront bericht over waar we de komende 4-5 dagen zullen uithangen en welke route we zullen nemen. De fantastisch rustgevende omgeving, de camping en de gastvrije Winnifred en Hans ga ik wel missen. Hopelijk gaat morgen zoals voorspeld nu echt de wind liggen en kunnen we op pad!
