Ik heb nog maar amper mijn ogen open of ik moet vreselijk naar de wc. Als ik terug kom, ruik ik een muffe lucht. Het heeft vannacht geregend, en ik had mijn korte broek gewassen onder de douche. Ondanks dat alle ventilatieopeningen open waren vannacht, rook het toch niet lekker. Maar nu schijnt de zon dus de natte spullen meteen naar buiten en de deur open. En nog heel even terug in bed.
We ontbijten in de zon. We willen vanmorgen gaan zwemmen, maar als we bij het water zijn, zien we hoge golven. Laat maar. Andere keer. We rijden door, we hebben een flinke rit voor de boeg vandaag. We naderen het einde van de vakantie en we zijn nog niet echt dicht bij huis. Dus we maken een flinke ruk naar het zuiden.
Onderweg maken we een kleine wandeling naar een geocache. Het is een doos waarop we een USB-batterij moeten aansluiten. Daarna steekt Marc zijn hoofd in de doos en begint heel hard te schreeuwen. Ik weet niet waarom hij dat moet doen en doe het bijna in mijn broek van het lachen. Blijkbaar moet hij een decibelmeter laten uitlaan, voordat hij de code krijgt om de cache te openen. Ik vind het prachtig. Erg mooi gemaakt en daar genieten wij weer van.
Vlakbij Stockholm strekken we onze benen nog eens in een park. Onderweg komen we een hert tegen. En dat maar 5,8 km vanaf Gamla Stan!
We rijden door naar de camping. De campers staan kontje aan kontje. Vaak maar 3 meter uit elkaar. We moeten meteen even wennen aan deze bedrijvigheid. Ook kijken we onze ogen uit naar allerlei creaties waarmee mensen op vakantie zijn. We wurmen onszelf op een plekje tussen al deze grote campers. Binnen 5 minuten staat ons potje Prytt i panna te pruttelen. We zijn hongerig en laat. Morgen een flitsbezoek aan Stockholm!
