We bezoeken de locale sportzaak, vlak aan de afdaling van de pistes in Tänndallen. We kopen een kaart van Rogen en extra antimuggenspul. We verlaten het spookdorp waar ongetwijfeld in de winter meer te doen is en meer bevolkt dan nu. Marc vraag zich af hoe de supermarkt hier kan blijven bestaan, met zo weinig mensen die hier wonen. We denken dat het bij de gratie van de winter is, dan is het hier ontzettend druk schijnt het.
We rijden naar een wandeling die we door de campingeigenaren geadviseerd hebben gekregen. We beginnen eerst met een aantal stenen trappen. De stenen zijn enorm groot en volgens de campingeigenaren zijn ze aangelegd door Sherpa’s. Waarom door sherpa’s, is me niet helemaal duidelijk. Misschien geen Zweedse Arbowet ofzo? Ik denk dat ik het niet wil weten. De trappen lopen wel heel comfortabel. Marc en ik hebben een goed gesprek en in de achtergrond horen we het gebulder van de waterval. Als we het pad naar de waterval oplopen, wordt het gebulder steeds harder.
Eenmaal bij de waterval gaan we vlak langs het water op een grote steen lunchen met ons meegenomen stokbrood en smeerkaas uit een tube. Het geluid is nu oorverdovend. Zwijgend brengen we de lunch door, genietend van het geluid, het uitzicht, het mooie weer. En van het even ontbreken van muggen, want door de luchtstroming van de waterval zijn die er niet meer.
We lopen via houten trappen weer naar beneden. Ik raak Marc kwijt, want hij speelt met zijn camera. Dat geeft mij de gelegenheid om alle paadjes langs de waterval te verkennen.
Eenmaal beneden rijden we weer terug naar de camping. Tijdens de koffie en thee buigen we over de kaart van Rogen. Wat was ook alweer ons plan? We halen de kano spullen uit het onderste vak van de camper en pakken de spullen in. We vinden het wel even spannend. We gaan 4 dagen op pad. Hebben we wel genoeg eten mee? Gaan we dit wel leuk vinden? Vinden wij elkaar wel leuk genoeg?
Toch hebben we er ontzettende zin in. Tijdens onze inpaksessie raken we aan de praat met de eigenaren van de VW-bus naast ons. Over de handige en onhandige dingen van de bus. Ze komen uit Alblasserdam en zijn dit jaar voor langere tijd op pad, omdat hij sinds dit jaar gepensioneerd is. Ze houden niet van warm weer en ontzettend van wandelen, dus ze komen vaker in deze buurt.
Als we klaar zijn, en hopen dat alles gaat passen in de boot, drinken we nog wat thee en luieren wat in de zon. Het is nog steeds niet warm, maar in de zon met je jas aan is het heerlijk.
Na het eten en de afwas begint het dan toch te regenen.
