15-06-2024: Prästtjärnen

Alle vuil in de container, vuil water gestort, schoon water in de tank, afwas gedaan, we kunnen weg. Rond 10 uur vertrekken we van de Noorse enclave, oftewel de camping in Arvika.

We rijden eerst naar Charlottenburg. Marc zijn wandelschoenen hebben het begeven en omdat hij een Zweeds merk draagt, wil hij hier op zoek naar iets nieuws. Hij slaagt met “zelfde merk, zelfde maat”. De sportwinkel zit in een mega winkelcentrum vlakbij de Noorse grens. Ook hier staan alleen maar Noorse auto’s. Er zijn allerlei soorten winkels en allemaal mega groot. En druk. In de drankenwinkel gaan de wijnzakken per 5 liter. Er is een giga tabakswinkel mooi en trendy ingericht met kasten vol met sloffen tabak en snus.
We moeten ook nog “even” de gigantische supermarkt in voor onze tweedagelijkse boodschappen. Bijna alles is in normale en grootverpakking. 3 rijen snoep, 1 rij knäckebröd, 1 rij tubes smeerkaas, laat staan de rest. We slagen in alles behalve de kip voor bij het avondeten. 2 kilo vinden we net iets te veel.
Op de parkeerplaats is het druk met mensen met karretjes vol frisdrank en alcohol. Had ik al geschreven dat alles hier groot is?

We rijden verder richting Malung. Onze navigatie stuurt ons via een omweg dus voor we er echt erg in hebben, rijden we Noorwegen binnen. We vermaken ons met een aantal geocaches en tegen etenstijd zoeken we een slaapplaats.

Na 20 minuten rijden vinden we een plekje net van de weg af. Marc loopt eerst het hobbelpad in om te kijken of het wel ergens op uit komt. Niet veel later krijg ik het seintje dat er eerder verbleven en gestookt is.

Ik kook eten in de camper terwijl Marc zich vermaakt bij het vuur en hout sprokkelt. Het wil niet helemaal lukken dus na het eten geef ik een lesje vuur maken. De bijl met zaagje die hij (alvast) heeft gekregen voor zijn verjaardag komt goed van pas. Ook daarin een klein lesje. Toch best handig, dat scouting en hier en daar een survivaltraining.

We genieten van het vuur en het uitzicht over het water. Lekker staren in het niks. Ik associeer kampvuur wel met avond maar aangezien het hier niet meer echt donker wordt, is dat voor mij een beetje gek. Bij de eerste drupjes van een regenbui laten we het vuur veilig achter en gaan weer terug naar de camper. Af en toe horen we een auto maar verder alleen de druppen tegen het dak van de auto. Zalig!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *