We moeten verkassen. We pakken de boel in, breken de tent af, en laden de kano uit. We gaan varen! Helemaal verheugd lopen we naar de pontons.
Maar dan begint het te waaien en daarna ook flink te regenen. De schuimkoppen op het meer zijn zo hoog dat we het niet verstandig vinden om vanaf lagerwal te vertrekken. Teleurgesteld brengen we de spullen terug naar ons nieuwe plekje.
We luieren wat, gaan lunchen en daarna maken we een wandeling in het bos. Bij terugkomst is de wind nog niet gaan liggen.
Er is een food truck op de camping met, je raad het nooit, poffertjes! Ik loop naar de truck om het voorafje van ons diner te bestellen. Ik bestel twee kleine porties en raak met het stel aan de praat, wat twee jaar geleden hun bedrijf in Wanneperveen hebben verkocht en op de bonnefooi naar hier zijn vertrokken zonder de taal te spreken, in Zweden te zijn geweest of een idee hadden waar ze hun brood mee gingen verdienen. En ze willen er nooit meer weg, zeggen ze. In het weekend staan ze met de food truck op de camping met poffertjes en hamburgers en de rest van de week op dorpsmarkten met stroopwafels. Hun hond, een Newfoundlander, ligt naast de auto te slapen in de zon. Ik loop met twee grote porties poffertjes weer terug naar de camper.
Ook na het eten blijft het waaien. Pas tegen het einde van de avond gaat de wind liggen, maar ondertussen hebben hebben we de spullen weer ingepakt. Morgen weer een stukje rijden!
