Na een korte nacht staan we voor de laatste keer op in Rogen. Voor de laatste keer fanatiek je sokken over de broek want ook de muggen en rode mieren zijn weer wakker. Na het ontbijt sjouwen we de spullen heuvel af naar het water en de boot naar de andere kant.
Bij de volgende portage zou er een alternatief moeten zijn. We komen daar twee mannen met drie tienerjongens tegen. De jongste en de mannen lijken het allemaal leuk te vinden, maar de oudste twee zitten erbij als “My god, mijn vader had weer eens een idee en ik moest mee!”. We horen al snel dat ze Duits spreken. Ik vraag ze hoe de oversteek was, maar met 60 kilo eten en drie boten de heuvel over was het pittig. Ze zijn net op pad, ze gaan 10 dagen vissen. We wensen ze veel plezier en gaan terug naar de oversteek die we al eerder hadden. We proberen nu zo ver mogelijk van het stinkende en halfvergane rendier te blijven, wat behoorlijk goed lukt.
Bij de volgende oversteek lunchen we nog wat voordat we aan de laatste overtocht beginnen. We praten over wat we het leukst vinden. Nadenken over voldoende water bij je hebben, op tijd weer bijvullen en zorgen dat je voldoende eet en slaapt. Amper bereik, geen internet. De prachtige bijna ongerepte natuur. De rust, de stilte, de saaiheid, het niks.
Bij het laatste meer stap ik nog één keer in het water om de boot op te laden.
Een zak met afval en mijn schoenen voor in de punt.
De gele zak met eten, kookgerei, etc.
De andere zak met afval en Marc zijn schoenen.
De rugzak van de kano er bovenop.
De oranje tas met slaapspullen, de pomp en een elastisch net om het op de boot te knopen.
De tent en de rode tas met kleding, met een ander elastisch net vastgeknoopt.
Marc zijn camera, fles met water en spullen voor bij de hand.
Mijn spullen, de kaart, een fles met water en de gps.
2 peddels.
Marc houdt de boot vast zodat ik kan gaan zitten, daarna stapt Marc in. Snel wegvaren van de kant om van de muggen af te zijn, dan pas kijken waar we heen moeten. Nog een laatste keer water tappen (de fles zo diep mogelijk in het water steken in het midden van het meer), want in de camper hebben we de watertank leeg laten lopen.
Op Käringsjön is het rustig. We stappen uit, halen alle spullen af, de boot uit het water en laten de boot leeg lopen. We trekken onze minst vuile kleding aan die we mee hadden en leggen alle spullen in de camper. Over het hobbelpad rijden we weer terug naar Tännäs. In het informatiecentrum halen we nog een broodje. Een informatiecentrum, maar toevallig ook waar je je gehele uitrusting voor een meerdaagse tocht kunt kopen (behalve een boot), een vissportwinkel en een supermarkt. Buiten adverteerden ze alleen met informatiecentrum, broodjes en ijs.
Het is inmiddels al 30 graden geworden. Met de airco aan rijden we tot aan Hoverberg. We kunnen nog net het laatste plekje op de camping krijgen. We zetten de camper neer en ploffen in de stoelen. Door het steeds in- en uit het water stappen bij het laden en leeghalen van de kano en de airco op 10, is de huid op mijn benen heel droog geworden. In ene beginnen alle mieren- en muggenbeten voor het eerst gruwelijk te jeuken. Snel op zoek naar de bodylotion en de antimuggenstick die “ergens” in de camper zouden moeten liggen. Gelukkig vinden we die, want de hongerige muggen hebben zelfs op mijn voetzool gestoken.
Als ik naar de wc ga, ontdek ik dat ze hamburgers serveren vanavond. Die lusten wij ook wel. Na het douchen schuiven we aan op het terras en genieten van een lauw biertje en een broodje hamburger. Bij het tweede biertje vragen we om de koude. De gastheer komt even later vertellen dat hij pas 9 dagen open is en de dames nog niet wisten hoe ze bier moeten bijvullen en dat lauw bier minder lekker is. We wensen hem succes en complimenteren hem met de voortreffelijke hamburger.
‘s Avonds zoeken we nog wat foto’s uit en schrijf ik nog wat. Op de achtergrond klinkt Zweedse folkmuziek, die in de bar live wordt gespeeld. Een beetje onwennig klimmen we weer in het bed van de camper. Toch weer even wennen, zo’n camper.
