Op naar het zuiden

Noot vooraf: Dit gedeelte van het verslag is maanden na het eind van mijn fietstocht geschreven. Het is er helaas niet eerder van gekomen om de rest van het verslag te schrijven. Het zal daardoor een stuk beknopter zijn omdat ik ook lang niet meer alles weet.

Toen ik een paar jaar geleden op de camping in La Clayette stond heb ik ook nog geprobeerd een cache bij het kasteel te vinden. Door de motorraces was dat toen niet gelukt. Deze keer heb ik het nogmaals geprobeerd, maar helaas heb ik hem weer niet kunnen vinden. Dan moet ik nog maar een derde keer terugkomen.

De fietstocht ging verder richting Lyon, door een steeds warmer wordend Frankrijk. Het grootste stuk van de route volgt de ViaRhôna, een nieuw uitgezette route langs de Rhône. Ik viel nog met mijn neus in de boter, want ik fietste daar tijdens La Fête du vélo, vrij te vertalen naar Nationale Fietsfeestdag. Onderweg stonden overal kraampjes waar ze gratis eten en drinken uitdeelden en waren wegen voor auto’s afgezet.

Via een tussenstop in Thoissey kwam ik tenslotte uit in Lyon, waar ik een hostel had geboekt. Ik had al van anderen gehoord dat je beter niet naar de Auberge de Jeunesse kon gaan omdat die erg duur en vervallen was. Daarom besloot ik een ander hostel te boeken, maar dat zal helaas al vol. Wel verwezen ze me door naar Cool & Bed, dat zich precies tussen het centrum en de Marokkaanse wijk bevond. Daar was gelukkig nog wel plek, als ik maar na de tweede nacht van kamer zou wisselen. Dat was natuurlijk geen probleem. Er was zelfs een lift zodat ik mijn fiets makkelijk mee naar binnen kon nemen om deze in de voorraadkamer te stallen.

In Lyon ben ik twee dagen aan het wandelen gegaan, ik had er nooit meer van gezien dan de tunnels die je met de auto neemt. Het blijkt een enorm mooie stad te zijn. Erg bijzonder is ook La Tunnel de la Croix-Rousse modus Doux, een tunnel onder de heuvel la Croix-Rousse gaat en ruim anderhalve kilometer lang is. Deze tunnel is speciaal voor fietsers en wandelaars – en 1 bus per half uur. In de tunnel spelen allerlei licht- en geluidshows. Aan de andere kant van de tunnel is het Parc de la Tête d’Or, waar ik de hele zaterdag heb rondgehangen.

Helaas heb ik tijdens deze dagen, maar eigenlijk ook al tijdens de hele reis, mijn knieën overbelast, waardoor wandelen en fietsen steeds slechter ging. Toch ben ik weer verder gaan fietsen om via de Saone en de Ardèche richting Barjac te fietsen, waar mijn ouders op de camping staan. Wat ik eigenlijk nooit eerder bij het fietsen heb gehad, gebeurde nu wel. Bij elke klim begon mijn rechterknie enorm pijn te doen. Uiteindelijk heb ik in Aubenas mijn ouders gebeld om me op te halen, zelfs lopen ging bijna niet meer. Helaas was dat het eind van mijn fietsreis, en dat maar een kilometer of 50 voor het einddoel.

Ik ben nog een weekje op de camping gebleven, waarbij ik mijn knieën zoveel mogelijk rust gunde. Dat was best lastig, want ik houd niet echt van stilzitten. Toch ging het weer steeds beter. Ondertussen probeerde ik treinkaartjes te regelen om terug naar huis te gaan, mijn fiets kon achterop de vouwwagen mee. Uiteindelijk is dat gelukt via de site van de Franse spoorwegen, de tickets moesten alleen nog even opgehaald worden op een station. Met de auto zijn we naar het dichtsbijzijnde station gereden, maar daar hadden ze ‘Panne de ordinateur’. Dan maar het volgende station, maar dat zag er uit alsof het al een jaar of 10 dicht was en nooit meer open zou gaan. Bij station nummer 3 hadden we wel geluk, en dat was het station waar ik ook vandaan zou vertrekken.

Uiteindelijk ben ik een paar dagen later ‘s ochtends vroeg in Bollène afgezet waar in met een boemeltje naar Lyon ben getreind, en daarna met de TGV en de ICE International via Frankfurt naar Utrecht ben gereden. Tot zover een fietsreis die volledig anders is verlopen dan ik had gepland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *