Dag 18
Ik word wakker van Marc die naast me kruipt, op het onderste bed van het stapelbed. Hij voelt klam van de was die nog net niet droog is. We trekken bijna iedere dag natte kleding aan dat na een uurtje fietsen alweer droog is. Na 5 minuten is het voor mij ook tijd om op te staan.
Ik zoek mijn spullen bij elkaar en ga daarna met Marc ontbijten. Het was warm vannacht en de ventilatie was nagenoeg nihil. Deze herberg was toch wel teleurstellend hierin. Wat een verschil met waar ik nu lig te typen!
We nemen afscheid van Jac en Jet die ook niet best hebben geslapen. Jac heeft zelfs zijn matras op de grond gegooid omdat het bovenin zo warm was. Niet veel later vertrekken wij ook.
Hoe druk het gisteren was op de camino, hoe rustig is het vandaag. We rijden door kleine straatjes en langs wijngaarden en maisvelden.
Als we koffie zitten te drinken komen we de Letse man tegen die we eerder hebben ontmoet. Hij heeft het naar zijn zin en wil dit nog eens doen, maar weet niet hoe hij dat thuis aan vrouw en kinders moet verkopen.
Een dame naast mij krabt aan haar benen. Ze heeft eergisteren in een bed geslapen met bedwantsen. Gatver!
Na de koffie gaan we weer flink omhoog. Ik heb het zwaar op de hellingen maar word aangemoedigd door wandelaars. Ik zing liedjes terug als ik naar beneden suis!
We hoeven maar een klein stukje vandaag, zo’n 29km, dus net na het middaguur komen we in Santiago aan. We schieten wat plaatjes op het plein voor de kathedraal en gaan daarna onze oorkonde halen. Waar ik 4 jaar geleden uren in de rij heb gestaan, is het nu een gestroomlijnde bedoening. Mijn stempelkaart wordt uitvoerig gecontroleerd (die van Marc niet) en na een kwartier staan we met oorkonde buiten. Marc grapt nog “ik heb nog nooit een oorkonde gehad voor een fietsreis”.
De rest van de reis slapen in een voormalig seminarie. Er zijn 8 bedden op de slaapzaal maar er zijn er maar 6 bezet. Het is een verschrikkelijk groot pand met een tuin er bij. We lopen ‘s middags nog wat door de stad en ‘s avonds doen we een spelletje in de tuin, totdat de zon achter de heuvel is verdwenen.
