Dag 10
Rustig aan doen, willen we vandaag. We brengen eerst de was naar de wasserette en willen mijn fiets laten repareren. Terwijl ik wat hang bij de wasserette loopt Marc naar de fietsenmaker om mijn spatbord te laten maken. Die gebaart dat hij geen tijd heeft of niet wil, dus dat moet even wachten. Terug in de hotelkamer hangen we de waslijn op tussen de lamp en de ophangbeugel van de gordijnen. Als de kastdeur open staat raakt de was de grond niet. Het is een ongezellige uitdragerij maar effectief. We hebben weer schone kleren!
Daarna gaan we de stad verkennen. Coimbra is een hele oude universiteitsstad. Het ligt op een heuvel met hele smalle, steile straatjes waar soms nog een auto of zelfs een (elektrische) bus doorheen rijdt. In het midden van die smalle straatjes loopt er een smalle strook van hele mooie nieuwe stenen. Eerst dacht ik dat het voor blinden is, maar daarna vermoeden we dat het is omdat riolering en stromend water pas eind vorige eeuw is aangelegd in de meeste plaatsen in Portugal. Zo’n strook is wel makkelijk dicht gooien. En het rijdt lekker met de fiets 🙂
Boven op de heuvel liggen de meeste universiteitsgebouwen. Voor die gebouwen staan veel grote beelden van mensen die ongetwijfeld heel belangrijk zijn geweest. Het is prachtig en indrukwekkend.
Naast de universiteitsgebouwen ligt de botanische tuin. Ik zoek een bankje uit om te relaxen, Marc loopt nog een rondje. Als het begint te druppen, gaan we via nog wat geocaches en de supermarkt weer terug naar het hotel om de rest van de avond een boek te lezen. Rustig aan doen werd toch nog 7 km lopen, maar ik merk dat mijn benen wel minder pijn gaan doen.
