Dag 8
In de keuken van het hostel liggen verse chocolade croissants voor ons klaar. Lekker! We nemen er nog een snee vers brood met kaas bij en zetten koffie en thee. We ontbijten samen met een Nederlandse dame die in Alkmaar woont en in de jeugdzorg werkt. We ontbijten iets uitgebreider (langzamer) dan normaal want we zijn nog moe van de rit van gisteren.
We rijden door leuke kleine dorpjes met moestuinen en bloeiende beplanting, langs wijngaarden, vijgenbomen en olijfboomgaarden. We rijden voornamelijk weer omhoog over steile hellingen. Onze benen beginnen pijn te doen. In een dorpje drinken we koffie bij een bakker die op zondag open is. We passeren vandaag veel wandelaars en begroeten ze met Bom caminho!
We nemen een pelgrimslunch bij een eettentje waar een mountainbikewedstrijd langs loopt. We krijgen een enorm stuk kabeljauw met chips en een salade. En nog soep. Je moet toch ergens op rijden 😉 Niet veel later zitten we op de fiets. De route slaat af een smal bospad op. Omdat het tijdens de lunch geregend heeft, is het bospad glad geworden niet veel later gaat Marc onderuit. Hij wordt bijna overhoop gefietst door een mtb-er. Hij bezeert lelijk zijn knie en heeft er nog een paar schaafwonden bij. Daarna glij ik weg, maar sta al snel weer. Marc houdt een fietser van de wedstrijd tegen zodat ik kan opstaan. De fietser moppert.
Bij de ruïnes van Conímbriga stoppen we voor een langere pauze en een andere beweging. Prachtige mozaïeken van 2000 jaar oud, het complex is de oudste Romeinse nederzetting in Portugal. We zijn moe, we mopperen op onszelf en op elkaar. We hebben pijn en zijn toe aan pauze. De route valt ons heel zwaar met vreselijk steile hellingen(15-20%). We besluiten om niet nog 20 km door te fietsen maar om een hostel aan de route te checken.
We staan midden in een woonwijk voor een huis. We bellen aan en vragen of er nog 2 plaatsen vrij zijn. Ja hoor, kom maar verder! We lopen langs het zwembad naar een bouwwerk in de achtertuin. Er zit een slaapzaal in met 8 bedden, een keukentje en een douche- en toiletruimte. We checken in en nemen een douche, waarna ik naar het zwembad loop om daar in te gaan liggen. Het is koud maar heerlijk. Aan het zwembad zitten Bryan, een 65 jarige timmerman, en zijn vrouw Michelle, een 62 jarige mammografe. Ze zijn op stap met Shawn, hun 18 jarige kleinzoon. Ze komen uit de buurt van Seattle. Het zijn devote katholieken en we praten over het katholicisme, waarom we de camino fietsen, hoe we wonen en werken en we thuis de fiets ook veel gebruiken.
Rond een uur of 8 is het alweer rustig in het hostel. De Amerikanen gaan richting bed, de Tsjech ligt er al en de 2 Franse mannen komen niet veel later. We eten nog een boterham en gaan ook richting het stapelbed.
