We worden wakker met de zon op het tentdoek. Wat lekker! We bakken een eitje waarna we sightseeing Skye doen. Bij Rubha Hunish maken we een wandeling. Het waait nog steeds, het regent af en toe, maar de zon laat zich af en toe ook zien. We komen een paar wandelaars tegen. Bij de klif is er prachtig uitzicht maar het waait als een malle. We keren om en lopen weer terug naar de bus. Onderweg zie ik dat mijn telefoon de nattigheid van een paar dagen geleden niet zo leuk heeft gevonden. Hij valt af en toe uit en foto’s maken lukt niet meer. Ook inloggen met gezichtsherkenning werkt niet meer. Jammer!
We rijden verder over het eiland. Mooie ruige, geelgroenbruine natuur, af en toe en wit huisje met drie of zes dakkapellen en blauwgrijs dak. Op de weilanden grazen schapen. Veel schapen. Het eiland is net zo groot als de provincie Utrecht, met net zoveel inwoners als Eemnes. En elke inwoner heeft gemiddeld 10 schapen.
In Portree, de grootste plaats van het eiland, parkeren we de bus om het plaatsje te verkennen. Als Marc de parkeermeter heeft gevuld, zeg ik tegen hem: “We moeten natuurlijk nog wel even een kerk bezoeken.” “Waarom?”, vraagt hij. “Omdat dat hoort!”, antwoord ik. Ik zie Marc bedenkelijk kijken. Ik weet dat hij niet van kerken houdt, en hij weet dat ik jeuk krijg van “Hoe het hoort”. Na 20 meter zeg ik “Kom, hier de kerk in” en we stappen een kroegje in een kerk binnen.
We warmen op en maken gebruik van het toilet. Daarna zoeken we op weg naar Dunvegan nog wat caches en stappen ietwat vroeg The Old School binnen, waar we gisteren ook al waren. Hier is het lekker warm. Marc bestelt bier voor zichzelf en voor mij thee met een zakje “on the side”. Ze kunnen hier gewoon geen thee zetten 😉
We genieten weer van de ambiance en als ik lekker aan het typen ben, komt Peter binnen, de oude man, in hetzelfde kostuum als gisteren. Hij neemt weer plaats in de bruine Chesterfieldstoel. Hij krijgt meteen zijn pint.
