Ik draai me nog een paar keer om. Pfff, hoe laat is het eigenlijk? We hebben geen ramen dus ik heb totaal geen besef van tijd. Gezien hoe mijn blaas aanvoelt, zal het een uur of 8 zijn.
Ik kijk op mijn telefoon: 7 uur. Toch maar naar de wc. Marc is ook net wakker. We hebben bijna 10 uur geslapen op de schommelende boot.
Marc gaat kijken of hij nog kan aanschuiven bij het buffet. Ik draai me nog een keer om met mijn boek. Als Marc terug komt, heeft hij cappuccino meegenomen. Wat lekker!
Ik kleed me aan en samen drinken we de koffie tijdens het wakker worden. We laten de tassen achter en lopen naar het dek om te zien of we een plekje kunnen bemachtigen. Ik ga in de hal naast een stel Belgen op de grond zitten, als Marc op een drafje me komt halen. Naast het winkeltje is een plekje vrij! We ploffen op de houten stoelen met een stukje leer er op. Au. Uit het winkeltje komt de geur van tig verschillende damesgeuren. Yuk. Het zit niet heel lekker en het stinkt maar het zicht op de Engelse kust is fantastisch. Onderwijl lezen we een boek.
Voordat we er erg in hebben, varen we de haven binnen. We halen de tassen en jassen op en vertrekken naar het autodek.
In Newcastle rijden we eerst naar een spellenwinkel. Onze oppas had een bestelling die in Nederland niet te krijgen valt (Planted) en ook ik wilde een spel hebben waar ik een goede recensie over had gelezen en je in Nederland (nog) niet kunt krijgen. We gaan eerst geld pinnen en ontbijten, en daarna stappen we de spellenwinkel binnen. Gelukkig staan de spellen op grootte en alfabetische volgorde, dus al snel staan we met de buit buiten.
We rijden de stad uit, richting Carlisle. Onderweg strekken we onze benen en vinden we een geocache. We rijden door en voorbij Glasgow rijden we langs Loch Lomond. Volgens de Lonely Planet Scenic rides was dit een aanrader. En inderdaad: een breed en lang meer en een super smalle weg en uitzichten op de heuvels. Marc geniet van het bochtenwerk en ik schrik me af en toe de moord van alle tegenliggers die zo dicht langs onze auto gaan. Het water staat hier ook hoog. Het heeft hier ook 6 maanden geregend, horen we later.
In Crianlarich doen we nog een laatste boodschap bij een kruidenier (lokale minisupermarkt). We grappen wat met de verkoper als we staan te stoeien met het geld. Hij vind de Euro op het vaste land handig (“zouden ze hier ook moeten doen”) en de Brexit beschamend. We nemen lachend afscheid en tuffen naar de camping. Marc zet de bus neer en doen eerst een drankje. Om ons heen begint de lucht wat te betrekken en het regent af en toe. Ook gaat het steeds meer waaien. De geelbruine bergen raden verstopt achter dikke wolken. Morgen maar weer eens kijken hoe ze er dan uitzien.
