Voordat we aan de wandeling beginnen, rijden we eerst nog naar Arvieux om boodschappen te doen en geld te halen. De Proxi is een fantastische winkel. Het is één lange gang met etenswaren en een kleine nis met groenten. Aan het einde van de gang waarin je elkaar nauwelijks kunt passeren staat een man de vleeswaren af te snijden. De machine die hij gebruikt staat op een gammel plankje. Als hij zijn hoofd buigt, stoot hij zo wat de crackers van het schap. Ik bestel wat ham voor op het stokbrood tussen de middag. De winkel heeft ALLES. Vooral een rijk assortiment aan sigaretten, thee, jam, wijn en ingemaakt of ingeblikt eten. Naast de verse groentes in de nis staan speelgoedautotjes en daartegenover tijdschriften, souvenirs en locale producten. Tot slot moet je weer terug naar de smalle gang voor de stokbroden en de kassa.
We rijden langs ons hotel door naar Brunissard, waar onze wandeling start. De eerste 3 kilometer lopen we over een bospad over een camping waar loipes over zijn uitgezet. We passeren de receptie, wat chalets, de afvalruimte en 2 toiletgebouwen, en ondertussen steken we meerdere loipes over. Na de camping is het nog een kilometer over het bospad naar de afslag voor de ronde. Als we op een bankje zitten te genieten van het weidse uitzicht, een reep en een kop thee, worden we ingehaald door andere wandelaars, sneeuwschoenwandelaars en toerskiërs.
De ronde begint bij de parkeerplaats voor de twee Via Ferrata’s. De route loopt eerst redelijk flauw maar gestaag omhoog langs een meer. Alleen op het pad ligt nog sneeuw maar de helling ligt in de zon dus die is kaal. Daarna passeren we wat hutjes waar we in de zon van onze stokbroden met ham genieten. In de verte zien we wandelaars en toerskiers. Na de lunch gaan we via een steil pad naar beneden. De sneeuwschoenen helpen om niet tot aan je lies in de sneeuw weg te zakken. Beschut tussen de bomen lopen we naar beneden. Navigeren is een stuk lastiger, want de toerskiërs maken van het pad een zootje 
.
Terug over het bospad naar beneden pauzeren we weer op het bankje met het mooie uitzicht. Het valt ons op dat ook hier weer minder sneeuw ligt dan vanmorgen. We worden gepasseerd door een grote groep toerskiërs die over het verijsde bospad naar beneden glijden.
Eenmaal terug bij de parkeerplaats nemen we een dame mee die naar Arvieux wil. Terug in het hotel gaan we op het balkon zitten, het is er 16 graden. Toch kies ik al snel voor een boekje (en dutje) op bed, mijn lijf kan niet meer op een stoel zitten. Wat een heerlijke dag!
Na het eten pakken we onze tassen, doen reparaties aan ons materiaal en laad ik wat foto’s van uw huisfotograaf en tevens eindredacteur op mijn telefoon om daarbij een verhaaltje te typen.
