Ik voel me niet lekker. Het is een prima hotel, zeker een aanrader, zo dicht bij het centrum, maar ik had het de hele nacht koud en warm tegelijk.
Om 7.30 uur staan we bij de apotheek voor de deur. Ik vraag de medewerker wat ik nodig heb maar die begint terug te ratelen. Eh, ja wacht even, ik ben Nederlandse dus ik kan u niet zo goed verstaan. Oh, maar wij verkopen ook medicijnen aan Nederlanders hoor. Och wat een geruststelling!
Gewapend met extra paracetamol, ibuprofen en keelpastilles rijden we richting Oostenrijk. Ik begin meteen met een uur slapen in de auto. Als ik wakker word, heeft de paracetamol en ibuprofen duidelijk geholpen en kan ik Marc aflossen met rijden. Ondertussen zoekt Marc een supermarkt, zodat we vanavond zelf wat kunnen koken. Oei, het is 3 koningen vandaag. Lekker voorbereid weer! In Sachsen doen ze daar niet aan, maar in Beieren en Oostenrijk wel. We vinden gelukkig een bakker waar we lunchen, maar vanavond gaan we maar op zoek naar eten buiten de deur.
Rond een uur of 17 komen we in Filzmoos aan. De laatste 500m komen we niet omhoog richting ons appartement. We bellen de eigenaresse. Of het bericht dat we sneeuwkettingen om moesten, ons niet heeft bereikt. Eh, nee.
We parkeren onze auto bij het tankstation, want op de dorpsparkeerplaats moet morgen de sneeuwschuiver bij kunnen. We worden opgehaald door de eigenaresse en haar zoon. De grond is bevroren en de sneeuw is gedooid, dus zonder sneeuwketting of 4×4 aandrijving kom je niet boven.
Eenmaal onze spullen in het appartement, lopen we met het geronk en de dieselgeur van de pistepatrouille terug naar het dorp. De lokale pizzeria blijkt wel open. Weer terug boven, ben ik helemaal stuk. Ik wil douchen, maar de douche blijkt het niet te doen. Een beetje teleurgesteld duik ik mijn bed in. Morgen maar oplossen.
