Categoriearchief: Australië 2013

Wat is het k-k-k-koud

Wat is het k-k-k-koud

De temperaturen van 40+ graden hebben we duidelijk achter ons gelaten. ‘s Morgens is het nu vaak nog maar net iets meer dan 10 graden, wat later op de dag gelukkig richting de 25 gaat. We rijden richting Nelson om daar bij het informatiecentrum te kijken waar we met kerst willen zijn en wat er in de omgeving te doen is. Dat blijkt simpel te zijn, er is een groot bos en een kloof bij Nelson en zowaar ook een camping. Kerst wordt dit jaar dus gevierd in Nelson. Snel halen we bij het lokale winkeltje nog een diepgevroren barbecuepakket om geen pasta als kerstmaal te hebben. Dat pakket is zo groot dat we kerstavond er maar vast aan beginnen.

Op kerstdag (het is overbodig het eerste kerstdag te noemen, want ze kennen er hier maar een) maken we een wandeling vanaf de camping naar de kloof. Uiteindelijk zijn we ruim 4 uur aan het lopen waarbij we kangoeroes, emoes en grote Australische egelachtigen zien. Onderweg kon ik ook nog lekker vaak de bosjes induiken om een cache te loggen, het bos lag er vol mee. Moe en voldaan hebben we ‘s avonds de rest van het vlees op de grillplaat gegooid en een flesje wijn opengetrokken. Een heerlijke manier van kerst vieren.

Great Ocean Traffiic Jam

Great Ocean Traffic jam

Na kerst staat de Great Ocean Road op het programma, en niet alleen voor ons. Half Australie rijdt op die weg waardoor er kilometers file ontstaan. Gelukkig komt iedereen uit Melbourne en gaan wij juist die kant op. Onze file bestond hierdoor toch wel zeker uit 2 auto’s voor ons en 1 achter ons. Het is duidelijk waarom de weg zo populair is, het is een spectaculaire kust met veel kliffen, eilanden en rotsen waardoor we om de 500 meter stil staan om van het volgende uitzichtpunt te genieten. We willen ook nog een ziplinetocht door de boomtoppen in het bos doen, maar dat blijkt voor de komende dagen volledig volgeboekt te zijn. Toch gaan we er even heen, want niet geschoten is nooit raak (zo vind ik het spreekwoord een stuk logischer, want als je niet schiet kan je ook niet mis schieten). Er blijken gigantische dinosaurussen voor het entreegebouw te staan, en daar moeten we natuurlijk een foto van maken samen met onze dinojachtauto. Wanneer we dat doen komt een van de gidsen naar buiten rennen met een camera, want een Jurresic Park-auto bij de dino’s had hij nog nooit gezien.

De volgende dag gaan we verder op Great Ocean Road met weer even veel mooie uitzichten en een heerlijke lunch bij een Grieks restaurant. Dat is een mooie afsluiting van onze roadtrip. We eindigen in Torquay waar de camping volledig vol blijkt te staan. Gelukkig is de receptioniste zo aardig om andere campings in de plaats te bellen, en bij de eerste heeft ze al raak. We zetten onze tenten dus voor de laatste keer op bij Jan Luc, net iets buiten Torquay. Het is de laatste camping van de tocht, vanaf nu slapen we alleen nog maar in hotels.

Kangoeroes, koals’s en toeristen

Kangoeroes, koala’s en toeristen

De Lonely Planet heeft opties voor Adelaide in 3 dagen, 2 dagen en 1 dag. Wat ze vergeten zijn is Adelaide in anderhalf uur. Dat is namelijk precies wat wij gedaan hebben. In Melbourne hebben we tijd zat voor de stad, nu willen we meer de natuur in. We rijden Adelaide dus even snel in als uit en vervolgen onze weg richting Kangeroo Island waar we voor de volgende dag een eendaagse toer geboekt hebben. Er blijkt een camping op nog geen 5 kilometer van de veerpont op het vaste land te liggen waar we stoppen. Op de camping hebben we een perfect uitzicht over de oceaan. Helaas hebben vele papegaaien die in de bomen zitten dat ook. Wat een enorme herrie maken die beesten. Behalve krijsende papegaaien zaten er ook Australische ademhalingsprobleemvogels. Gelukkig slapen vogels ‘s nachts ook.

De volgende dag pakken we ‘s morgens de veerpont naar Kangeroo Island voor de toer. Het was een mooie dag waarbij we zeehonden, zeeleeuwen, koala’s, kangoeroes en veel Chinezen hebben gezien. Bij de zeeleeuwen hadden we een ‘unieke’ ervaring door op het strand bij de zeeleeuwen te kunnen komen, maar alleen onder leiding van een gids. In Nieuw Zeeland heb ik dat ook gedaan, daar was het vrij toegankelijk. Maar, eerlijk is eerlijk, het was erg mooi om te zien, zeker omdat er ook veel pups op het strand aanwezig waren. ‘s Avonds nadat we de boot terug weer genomen hadden konden we onder het genot van krijsende vogels en een biertje van de zonsondergang genieten.

Dan breekt toch een keer het moment aan dat we naar het oosten moeten rijden, omdat we uiteindelijk in Melbourne moeten uitkomen. We rijden over het schiereiland langzaam naar Lake Elizabeth via een weer erg mooie weg. Onderweg stoppen we meerdere keren voor wandelingen om uiteindelijk op een bushcamp bij Marks Point (wat natuurlijk met een C gespeld had moeten worden) de tent op te zetten. We zitten daar helemaal alleen in the middle of nowhere op een mooie plek tussen de pelikanen.