Woensdag 18 juli

Ondanks dat ik in het vliegtuig 'geslapen' heb (zo heb ik niets van de turbulentie gevoeld) kon ik vannacht prima slapen. We hebben een stapelbed, waar ik bovenin lig. Alleen, het bed piept en kraakt enorm. Ik had daar geen last van, Wouter echter des te meer

Hoe dan ook, vanochtend waren we redelijk uitgeslapen. Het eerste wat we deden was in een buurtwinkeltje een brood(je) halen en wat rondlopen. Toen we in het hostel terugkwamen gingen we bespreken wat we vandaag zouden doen doen in het genot van een bak slappe koffie.

We besluiten naar de 'turn-around' van de cablecar op de Marketstreet te lopen om daar een ticket voor het openbaar vervoer te halen voor 3 dagen. Dan gaan we met de cablecar (die in een museum niet zo misstaan) naar de Fishermen Wharf. Daar lopen we een beetje rond bij de marineschepen die daar liggen. Daarna komen we langs de aanlegsteiger van de rondvaartboten. De eerst boot ging al over 10 minuten, welke we dan ook namen.

Het was een rondvaart van 1 uur langs de baaien van San Fransisco, onder de Golden Gate Bridge door en langs Alcatraz. De tour naar Alcatraz was jammergenoeg tot volgende week volgeboekt. Na de rondvaart keken we nog wat rond op Pier 39, wat een leuke maar heel toeristische plaats is. Daarna hebben we de cablecar weer teruggenomen tot Lombard Street, wat de steilste straat ter wereld is (zeggen ze). Hierna zijn we naar het Financial District gegaan en hebben we aan de Stuartstreet wat gedronken. Hierna zijn we langs de kust naar de Bay Bridge gelopen om daarna weer dwars door San Fransisco naar het hoogste punt van de stad te gaan: Telegraph Hill. Tenslotte zijn we teruggelopen naar het hostel om na een hele dag gelopen te hebben de benen wat rust te geven.

's Avonds hebben we, behalve een Taco en een Burrito eten, niets meer gedaan en hebben we na een vermoeiende dag oost San Fransisco onderzocht.

Dinsdag 17 juli

Na een korte file op de A2 zijn we dan toch op tijd op Schiphol, alwaar we om 10:20 moeten inchecken. United Airlines heeft op deze vlucht extra beveiliging ingezet en daardoor worden we ondervraagd. Gelukkig mogen de bitterkoekjes voor Erich mee…

Na het inchecken besluiten we nog wat te eten in het KLM personeelsrestaurant. Onze laatste Nederlandse maaltijd voor een maand, voor zover je een croissant en kip-kerry salade Nederlands kunt noemen, tenminste.

Uiteindelijk sluiten we in de rij voor de douane aan, die heel wat harder gaat dan we verwachten. Bij de controle van de handbagage was Marc even vergeten dat zijn horloge van metaal is. Na een aantal vliegtuigen te hebben zien opstijgen zijn we naar de gate gegaan. We konden op tijd instappen aan boord van het vliegtuig, een Boeing 777.

Op een televisieschermpje kunnen we precies zien hoe hard het vliegtuig gaat, waar we zijn en hoe laat we aan zullen komen. Ook leuk was dat we op radiokanaal 9 de verkeersleiding konden volgen. Na 7 uur vliegen komen we aan in Washington DC. Na een heel erg lang stuk lopen komen we bij de immigratiedienst aan. Hier zijn ze wel heel erg chagrijnig, maar na een hoop gedoe met allerlei formuliertjes mogen we toch door de douane, wat helemaal niets voorstelde. Het volgende vliegtuig gaat dan over 5 minuten, tenminste… volgens de planning. Dat blijkt helaas niet te kloppen. Er zijn allerlei problemen met het vliegtuig, er zou een ander vliegtuig komen, dan weer niet, dan wordt er weer een vliegtuig afgekeurd en wij zijn ondertussen enorm moe. Vijf uur te laat kunnen we dan toch nog naar San Fransisco toe, waar we 2 uur 's nachts aankomen. Daar vinden we gelukkig onze bagage ook al, die bleek er al een paar uur te staan. Gelukkig hing er in de bagageruimte een wand met hotels erop, waarvan we er een paar op goed geluk bellen. Gelukkig is er ruimte in een hostel, waar we om half drie 's nachts aankomen. Daar duiken we snel de bedden in en vallen direct in slaap.

Reisverhalen en foto's