We gaan fietsen! Bij het hotel hebben we fietsen geleend en op deze supersonische fietsen van Vietnamese makkelijk gaan we de wegen trotseren.
Eerst rijden we naar Cua Dai beach. Er is amper een strand (het is vloed) en er liggen nog zandzakken om het land te beschermen tegen de tyfoon van een paar weken geleden. We rijden door naar aan Bang beach. Ook daar zien we veel vuil op gekke plekken liggen, omdat de zee het vuil daar heeft neergelegd.
We rijden verder over het platteland. Ik rij bijna een Indo-Chinese ratslang over. Na een plots overstekende aap vorige week, ben ik benieuwd wat ik volgende week voor mijn fiets krijg!
We rijden langs veel mandarijnkwekerijen. Nooit geweten dat die in potten gekweekt werden. We zien ook veel kleine moestuinen en moestuinbakken. Die laatste heb ik al meer gezien, maar na een grondige inspectie zie ik dat de piepschuim dozen ooit vis heeft bevat en dat ze op deze manier hergebruikt worden. Handig, want het laat wel water door maar de grond blijft zitten. En minder last van slakken. Ze kweken hierin o.a. rode pepers, lente-uitjes, koriander, peterselie, basilicum. En overal hangt was op een knaapje om te drogen.
Als ik van de grote weg afsla, komen we op een ontzettend grote begraafplaats terecht waar ik een beetje de weg kwijt raak. Toch maar omkeren en via de grote weg.
In het volgende dorp willen we wat eten. Net na een kruising zien we veel mensen bij een tentje zitten. We parkeren onze fietsen en schuiven aan. De kokkin vraagt wat we willen hebben, in het Vietnamees want ze spreekt geen Engels. De soep van man naast mij ziet er lekker uit, dus ik wijs die aan. 2x graag. Tegenover ons zit ten twee mannen Cờ Gánh (Ganh Chess) te spelen. Daarnaast drie mannen die domino spelen. Ze spelen fanatiek. De stenen worden met geweld op tafel geplaatst en ze spelen snel. De score wordt in een schriftje bijgehouden. Het is vermakelijk om naar te kijken.
We rekenen €2 af voor het heerlijke eten en gaan weer op pad. We rijden door nog een paar dorpjes voordat we weer in Hội An zijn. In totaal tellen we 8 bruiloften. Variërend van een gigantische partytent op een braakliggend terrein met stevige Vietnamese rock, tot een zaaltje met karaoke. De overeenkomst is de ronde tafels waar iedereen aan zit en dat aan het begin van de middag het feest zo goed als over is behalve nog wat dronkaards die geen genoeg krijgen van de karaoke. Overal liggen blikken bier op de grond.
