Daar aan de kust – deel twee

Aangezien verder fietsen niet meer gaat, heeft Remko zijn vader zo ver gekregen om om met de auto terug naar Drachten te brengen.

Daar gaan we wat caches lopend zoeken. Ergens vind ik het wel lekker, want inmiddels zit ik vanaf Someren alweer elke dag op de fiets, een rustdagje is ook wel eens goed.

Vanaf Drachten fiets ik alleen terug naar huis, en ik heb besloten om dat via de NAP-route te doen. Deze route volgt de kustlijn wanneer de duinen en dijken niet zouden bestaan.  In Steenwijk om ik op de route terecht, en die dag fiets ik met de wind vol in de rug tot net voor Zwolle, waar ik op een boerencamping mijn tent opzet. Zowaar zijn er eens wat andere mensen op de camping, maar vooral heb ik uitzicht op een fantastische zonsondergang.

Vanaf de camping blijkt de route naar een handbediend pontje te gaan dat pas om 10:00 begint met varen. Gelukkig was de pontbaas al aanwezig en wilde hij zijn eigen fiets ook aan de overkant hebben. Zo kon ik toch oversteken en hoefde ik  niet om te rijden. In Zwolle heb ik eens een ontbijtje op een terras genomen. Verrassend hoe snel je weer in het oude ritme zit van niet op de camping ontbijten, maar direct na het afbreken van de tent vertrekken wanneer je alleen verder gaat.

Nog steeds met de wind in de rug en een lekker lange pauze langs op een strandje met uitzicht op bij Elburg kom ik op natuurkampeerterrein De Dasselaar in Zeewolde aan. Het gaat erg hard, want met deze wind is 90 kilometer zo afgelegd. En alleen zijn de pauze’s ook korter. Nog maar een dagje en ik ben weer thuis, de vakantie zit er bijna op.

Die laatste dag gaat via Bunschoten, waar je de oude inwoners echt nog in klederdracht kan zien, via Amersfoort naar Utrecht. Ik kom weer in bekend gebied, de meeste wegen heb ik al vaker gefietst. Mooi is het nog steeds, maar het voelt toch anders. Het voelt echt als het einde. Uiteindelijk kom ik na 1941 kilometer weer aan op de plek waar ik een maand eerder vertrok. Nederland ben ik – op twintig kilometer na – rondgefietst en daarbij heb ik de helft van het land ook nog even dwars doorgestoken.

De laatste drie dagen ben ik langs vier plaatsen met een Bever gefietst. Er traden wel wat ontwenningsverschijnselen op, maar het is me gelukt om bij geen van de winkels naar binnen te gaan.

Deze reis was voor mij ook een test. Tot nu toe ben ik meestal alleen op pad geweest, en nu ben ik voor langere tijd samen met Remko aan het fietsen geweest. De test was of dat goed zou gaan, want afhankelijk daarvan ga ik volgend jaar samen met hem drie maanden in Canada fietsen.

Het volgende reisverslag zal zich in Canada afspelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *