Categoriearchief: Nieuw Zeeland en Australië 2004 / 2005

Introductie

Dit jaar ben ik samen met Wouter van den Boogaart voor twee maanden naar de andere kant van de wereld gegaan: naar Nieuw Zeeland en Australië.

In Nieuw Zeeland hebben we met de reisorganisatie Mambo een rondreis maken. We zijn in Auckland begonnen, 3 ½ week later zijn we heel veel ervaringen rijker aangekomen in Christchurch. Vervolgens zijn we weer op het vliegtuig gestapt om naar Sydney te vliegen. Daar hebben we oud en nieuw gevierd, waarna we een campervan hebben gehuurd om langs de oostkust naar Cairns te rijden.

Hier staan het reisverslag en de foto"s van de reis in Nieuw Zeeland in december 2004.

1 t/m 3 december – heenreis

Na veel plannen, uitzoeken en vooral wachten is het eindelijk zover: We gaan op reis. De heenreis zal erg lang worden, we moeten tenslotte naar de ander kant van de wereld. Om half zeven gaat het eerste vliegtuig, richting Frankfurt, vanwaar we verder vliegen naar Sydney. In Singapore hebben we een stopover, zodat het vliegtuig bijgetankt kan worden. Hier lopen we een uur vertraging op, maar gelukkig is kunnen we de aansluitende vlucht naar Auckland nog halen. Uiteindelijk komen we zo’n 27 uur nadat we van Schiphol vertrokken zijn in Auckland aan. We zijn in Nieuw Zeeland!

Bij de douane worden mijn hikingschoenen schoongemaakt omdat er nog wat gedroogd gras onder de zolen zat, wat een eventuele bedreiging voor de Nieuw-Zeelandse natuur kan zijn. Wanneer we de tassen van de bagageband hebben gehaald maken we kennis met de rest van de groep waar we de komende maand mee gaan reizen. Ze blijken maar een minuutje of 10 eerder geland te zijn dan wij.

We proberen alle bagage in de het busje waar we mee zullen rijden te proppen en rijden door het hectische Auckland naar het vakantiepark waar we de eerste nacht zullen doorbrengen. Hier heeft Henk, de reisbegeleider, cabins gereserveerd zodat nog geen tenten op hoeven te zetten.

In een kroeg in de stad nemen we de planning van de reis door, waarna we in een steakhouse wat gaan eten. Na van een uitzicht over de stad te hebben genoten vanaf Mount Eden zonder in slaap te vallen, wat na zo’n lange reis erg moeilijk is, gaan we gaan we naar het park terug, duiken we de bedden in en val ik in slaap.

4 december – dag 2

Na een nacht lekker geslapen te hebben ben ik goed wakker en heb ik eigenlijk helemaal geen last van een jetlag. We vertrekken vandaag al uit Auckland om naar Rotorua te gaan. Het noordereiland van Nieuw Zeeland staat bekend om zijn vele, nog actieve, vulkanen. Onderweg is dit duidelijk te zien en te ruiken, want we zien veel natuurlijke geisers waar de stoom uit de grond komt. Hierbij is een enorme zwavelgeur te ruiken.

Na even in de Subways geluncht te hebben rijden we naar een openlucht Maori museum, waar we een idee krijgen in de cultuur en levensstijl van de oorspronkelijke bewoners van Nieuw Zeeland. Ik zie hier ook voor de eerste keer een kiwi, al is het van achter glas is een fokruimte. Vervolgens stoppen we bij Wai-O-Tapu Thermal Wonderland. Wai-O-Tapu is een Maori voor ‘heilig water’. Dit is een park met veel geisers, vijvers, kraters en bubbelende modderpoelen. Het water heeft de meest onmogelijke kleuren, allemaal veroorzaakt door het vulkanische landschap.

Tenslotte gaan we door naar Rotorua. Hier zetten we onze tenten op en maken we wat te eten klaar. Na een bezoek aan de lokale Irish pub duiken we in onze slaapzakken om de laatste restjes jetlag weg te slapen.

5 december – dag 3

Het regende vannacht. Wat heet het goot en stormde zowel buiten als binnen de tent. We hebben echt hard nieuwe stevige haringen nodig. ’s Ochtends stopt het met gieten en gaat het zachter regenen. We laten ons echter niet uit het veld slaan en maken er het beste van. Na het ontbijt stappen we in de auto en rijden we naar een quadbedrijf: we gaan actief doen.

Na een korte introductie hijsen we ons in regenkleding en stappen we op de quads. In Canada ging het quad rijden bij mij helemaal fout. Dat wil ik niet nog een keer, deze keer wil ik het hele parcours kunnen uitrijden. Gelukkig krijg ik de techniek nu snel onder de knie en maken we een quadtocht van een uur. Voor mijn gevoel was het veel korter.

’s Middags klaart het op en gaan we even het dorp in. Na het avondeten maken we een korte wandeling naar de Huka watervallen. Dit een mooie toch. Op de terugweg spring ik nog in een hotspring. Voor Sinterklaas hebben we een vuurkorf gekregen, waar we een kampvuur in maken.

6 december – dag 4

We rijden vandaag weer door, deze keer naar Turangi, net onder Lake Taupo. We stoppen bij Craters of the Moon om nog even van een prachtig vulkanisch uitzicht te genieten alvorens naar het Lake Taupo te gaan om lekkere broodjes te eten. Bij Turangi gaan we mountainbiken.

Het eerste stuk van de tocht is bergafwaarts over de openbare weg om bij het beginpunt te komen. Hier gaan we de echte bergpaden op. Het is een erg mooie tocht in een schitterend landschap. Niet alles kan gefietst worden, op twee plekken moet een riviertje overgestoken worden zonder dat er een brug is. De paden zijn smal en sommige stukken liggen vol rotsen, dus we kunnen ons echt uitleven.

Al de hele weg heb ik problemen met de versnellingen, van de tandwielen voor kan ik alleen de middelste gebruiken. Dat maakt bergopwaarts fietsen erg zwaar, zeker als de fiets ook steeds doortrapt. Bij de laatste berg geeft de ketting het uiteindelijk helemaal op en breekt hij doormidden. Omdat we bijna bij het eindpunt zijn en alleen nog maar naar beneden hoeven te fietsen geeft de instructeur mij zijn fiets en gaat hij op de kapotte fiets verder, waarbij ik hem op het enige stukje omhoog vooruit duw. Ondanks de materiaalpech was dit een hele mooie tocht.

Na een portie pannenkoeken houden we een gezellige avond bij het kampvuur.

7 december – dag 5

We zouden vandaag beginnen met de 2-daagse trekking in Tongario National Park, maar vanwege het weer in het park is het niet veilig deze tocht te maken. In plaats daarvan maken we een dagtocht in het park van een groot gedeelte van de tocht. Helaas ben ik de hike niet zonder kleerscheuren doorgekomen, maar daarover zo meer.

De eigenaresse van de camping is onderweg naar het beginpunt onze gids en haalt ons ’s middags weer op. We maken een fantastische tocht langs onder andere The Red Crater door een berg- en vulkanisch landschap. Op de hogere plekken ligt sneeuw die eerder deze week nog gevallen is. We beklimmen de berg Ngauruhoe (Mount Doom van Lord of the Ring).

Op weg naar beneden ga ik onderuit in de sneeuw. Nadat ik weer opgekrabbeld ben en wat verder gelopen ben roept Wouter opeens ‘Hé, ik kan bijna je onderbroek zien!’. Wat blijkt, er is een grote winkelhaak in mijn broek gekomen tijdens het vallen. Gelukkig gaan we overmorgen naar Wellington, waar vast wel een outdoor-sportwinkel zal zitten waar ik een nieuwe kan kopen.

Het laatste stuk van de toch gaat door een bos heen. Helaas hebben ze hier traptreden in het pad gemaakt. Ik vind een gewoon pad toch lekkerder lopen. Als we uiteindelijk bij de parkeerplaats aankomen staat de bus al klaar. Nadat we ’s avonds een hamburger bij de Burger King hebben genomen rijden we naar een zwembad met hotpool, waar we lekker gaan relaxen. Ik blijk tijdens de tocht toch nog verbrand te zijn, wat ik merk als ik het hete water instap.

8 december – dag 6

Als we opstaan is het zonnig. Bijna iedereen voelt de tocht van gisteren nog goed in de benen. We gaan vandaag dan ook niet zo veel doen. Rond een uur of 10 rijden we van de camping af, op weg naar Wellington. We maken nog een korte tussenstop bij een forelkwekerij, waar niet echt veel te zien is. Daar zijn we binnen 10 minuten Ronald al kwijt, die foto’s aan het maken was.

We willen ’s middags gaan picknicken en hebben alle inkopen in een supermarkt onderweg gedaan. We hebben alleen nog geen brood, dat was namelijk al uitverkocht. Helaas blijkt dat in elke winkel het brood al op is. Uiteindelijk besluiten we dan maar nog een keer bij Subways te lunchen, om zo toch nog een stokbroodje te kunnen eten.

Even voor Wellington heb je nog helemaal niet het idee dat je een grote stad nadert. Echter, als de laatste bocht voor de baai van Wellington door bent zie je de stad opeens liggen. We rijden naar de camping waar we de tenten opzetten en wat eten. ’s Avonds gaan we de stad in. We beginnen in een Ierse pub, waar live muziek gespeeld wordt. Een nogal dronken vrouw vraagt iedereen van onze groep ten dans, waardoor we op een gegeven moment allemaal op de dansvloer staan. Als we de kroeg uitgaan, gaan we naar ‘the place to be’. Althans, dat zou de nachtclub waar helemaal niemand te bekennen is zijn volgens Henk. We besluiten maar naar een andere tent te gaan, waar we tot diep in de nacht doorfeesten.

9 december – dag 7

Het gaat hard: we zijn alweer een week in Nieuw-Zeeland. Het is de laatste dag op het noordereiland. Vandaag gaan we een dag Wellington, de hoofdstad van Nieuw Zeeland, in. We beginnen met een ochtend in het Te Papa Tongarewa Museum, het nationale museum waar de historie van het Nieuw Zeeland verteld wordt.

Tegen de middag splitst de groep zich op en ga ik samen met Michel en Bernhard de stad. Daar koop ik eerst een nieuwe broek, wat kaarten en een broodje. Vervolgens gaan we met de cable car naar de Botanische Tuinen op een berg boven de stad. Daar is een klein museumpje over de cable car. Via de tuinen lopen we terug naar beneden naar het centrum. We lopen langs het parlementgebouw en een Belgisch café waar we een Hoegaarden drinken.

‘s Avonds gaan we uiteten maar het duurt even voordat we een restaurant hebben gevonden waar nog plek voor 8 personen is. Uiteindelijk vinden we een Indiaas restaurant. Na een lekkere maaltijd gaan we nog even naar Mount Victoria waar je een mooi uitzicht over de stad hebt, voor we weer teruggaan naar de camping.

10 december – dag 8

Vandaag staan om twee redenen we vroeg op: Een groepje schoolkinderen maken om half zes ’s ochtends zoveel lawaai dat doorslapen onmogelijk is en we gaan vandaag met de boot naar het zuidereiland. De boot gaat om half tien en we moeten ruim van te voren inchecken.

Op de boot hebben we de beste plaatsen, helemaal vooraan in de lounge. Het is een rustige tocht met, zeker door de fjorden, een heel mooi uitzicht. We zien zelfs wat dolfijnen springen.

Op het zuidereiland worden we verwelkomd door een pittige regenbui. Het weer wordt een beetje beter en we maken onderweg wat stops om naar zeeleeuwen te kijken. Tegen de tijd dat we bij de camping zijn aangekomen regent het weer zo hard dat niemand zin heeft om tenten op te zetten. Gelukkig zijn er nog genoeg cabins beschikbaar. ’s Avonds gaan we barbecuen. De wekker voor morgen staat om 4:45 uur.

11 december – dag 9

Het is 4:45. Piep! Piep! Piep! De wekker gaat af. Wouter doet het licht aan en vraagt: “vandaag hiken of mor…’ O nee, dat was in Amerika.

We staan op, gooien wat water in onze gezichten en springen in de bus die ons naar Dolphin Encounter brengt, want we gaan vandaag dat het zwemmen met dolfijnen. Het blijkt dat het bedrijf al drie dagen niet is uitgevaren in verband met het slechte weer van de afgelopen dagen. Gelukkig hebben wij mazzel: Het is mooi weer, de zee is aardig rustig dus we gaan!

We hijsen ons in wetsuits en gaan het water op. Na een minuutje of 20 varen springen we het water in om met dolfijnen te zwemmen. Ik heb er een paar gezien, maar niet van dichtbij. We gaan iets later nog een keer het water in, maar dan ziet niemand dolfijnen.

Maar dan… de derde keer… dan gebeurt het! Geweldig! Heel veel dolfijnen zwemmen om me heen, onder me door, over me heen, met me mee! Het is letterlijk en figuurlijk adembenemend! We blijven nog een poos tussen de dolfijnen zwemmen totdat we de boot weer opklauteren, ons omkleden en onder het genot van een beker warme chocomel nog tussen de dolfijnen varen. Dit is echt een ervaring om nooit meer te vergeten!

’s Middags doen we een whalewatching-tocht. Na een stuk varen met een snelle boot zien we al snel een walvis. Wat een geweldig grote beesten zijn dat. Wanneer hij onderduikt probeert iedereen dè walvisfoto te maken. Mij lukt dat niet. Meteen erna zien we twee walvissen dichtbij elkaar zwemmen, dat is echt een geluk. Volgens de gids zie je er meestal maar een stuk of twee. Maar…. daar blijft het niet bij: in totaal zien we zeven walvissen, een paar albatrossen en een hoop dolfijnen. Zou je daarmee kunnen zwemmen?

Na een visbarbecue ’s avonds (dat past goed bij de rest van de dag) gaan we nog een stukje lopen. Michel en ik gaan in plaats van met de bus, lopen terug en gaan nog even poolen. Hij blijkt een aanleg te hebben om de 8-ball te potten. Helaas is dat wel elke keer aan het begin van een game.