Categoriearchief: Hanzefietsroute 2016

Introductie

Na de enigszins mislukte fietsreis van afgelopen jaar wil ik nu toch weer een mooie route gaan fietsen. De route die ik dit jaar wil gaan volgen is de Hanzefietsroute. Deze gaat langs de oude Hanzesteden in Nederland en Duitsland, maar onderweg ga ik ook uitstapjes maken naar het alomgeprezen Almere, het Duitse eiland Ruegen en waarschijnlijk Berlijn.

Tijdens deze fietsreis ga ik weer proberen dit blog bij te werken, en met een beetje geluk ga ik het verslag zelfs afmaken 😉

Locaties en afstanden

Dag Dagafstand Totale afstand Plaats Geocaches
za 30 apr 2016 84 84 Oosterhout (Nijmegen) 6
zo 1 mei 2016 83 167 Voorst 8
ma 2 mei 2016 83 250 Elspeet 3
di 3 mei 2016 54 304 Almere 5
wo 4 mei 2016 0 304 Almere 0
do 5 mei 2016 0 304 Almere 0
vr 6 mei 2016 0 304 Almere 0
za 7 mei 2016 0 304 Almere 0
zo 8 mei 2016 0 304 Almere 1
ma 9 mei 2016 0 304 Almere 0
di 10 mei 2016 119 423 Mirns 6
wo 11 mei 2016 93 516 Nij Beets 4
do 12 mei 2016 70 586 Noordlaren 15
vr 13 mei 2016 94 680 Neuborger 10
za 14 mei 2016 93 773 Dotlingen 6
zo 15 mei 2016 56 829 Bremen 5
ma 16 mei 2016 0 829 Bremen 10
di 17 mei 2016 65 894 Plonjeshausen 7
wo 18 mei 2016 79 973 Guderhandviertel (D) 11
do 19 mei 2016 90 1063 Deutsch Evern / Luneburg 5
vr 20 mei 2016 0 1063 Deutsch Evern / Luneburg 7
za 21 mei 2016 84 1147 Lehmrode 12
zo 22 mei 2016 55 1202 Lubeck 10
ma 23 mei 2016 76 1278 Beckerwitz 18
di 24 mei 2016 73 1351 Borgerende 5
wo 25 mei 2016 80 1431 Zingst 6
do 26 mei 2016 70 1501 Altefahr (Rugen) 11
vr 27 mei 2016 85 1586 Nonnevitz (Rugen) 9
za 28 mei 2016 76 1662 Prora (Rugen) 6
zo 29 mei 2016 65 1727 Stahlbrode 10
ma 30 mei 2016 72 1799 Karlshagen (Usedom) 12
di 31 mei 2016 45 1844 Korswandt (Usedom) 4
wo 1 jun 2016 0 1844 Korswandt (Usedom) 25
do 2 jun 2016 80 1924 Neuensund 8
vr 3 jun 2016 74 1998 Warnitz 4
za 4 jun 2016 0 1998 Warnitz 1
zo 5 jun 2016 5 2003 Berlijn, per trein 3
ma 6 jun 2016 0 2003 Berlijn 3
di 7 jun 2016 0 2003 Berlijn 4
wo 8 jun 2016 79 2082 Muchehole 4
do 9 jun 2016 74 2156 Helenesee 2
vr 10 jun 2016 79 2235 Klein Koris 5
za 11 jun 2016 90 2325 Glindow 11
zo 12 jun 2016 77 2402 Zabakuck 3
ma 13 jun 2016 94 2496 Jersieben 5
di 14 jun 2016 60 2556 Helmstedt 12
wo 15 jun 2016 85 2641 Holle 7
do 16 jun 2016 75 2716 Hameln 6
vr 17 jun 2016 0 2716 Hameln 2
za 18 jun 2016 91 2807 Kempen 3
zo 19 jun 2016 78 2885 Ruthen 4
ma 20 jun 2016 73 2958 Amecke 7
di 21 jun 2016 63 3021 Olme 2
wo 22 jun 2016 49 3070 Runderoth, Koln per trein 3
do 23 jun 2016 0 3070 Koln 2
vr 24 jun 2016 0 3070 Koln 4
za 25 jun 2016 80 3150 Julich 5
zo 26 jun 2016 99 3249 Blerick (NL) 9
ma 27 jun 2016 77 3326 St. Anthonis 6
di 28 jun 2016 94 3420 Bruchem 2
wo 29 jun 2016 45 3465 Vianen 1

 

De tik en de kers

Voor vrijdag was zulk slecht weer voorspeld dat ik de fietsreis uit heb gesteld. Daardoor kon ik nog wel het afzwemmen van mijn nichtje bezoeken en daarna naar het pannenkoekenrestaurant in Vianen. Alleen, vrijdag heeft het niet geregend. Niet in Vianen, althans. Later hoorde ik in de buurt van Nijmegen dat het daar enorm heeft gespookt. Achteraf een goede keus dus.

Zaterdag dus, is dat dag dat de reis is begonnen. Eerst via een aanrijdroute naar Zaltbommel om daar de Hanzefietsroute op te pikken richting Tiel en Nijmegen. De zon scheen, en de route was mooi. Alleen de groene heuvels misten, anders zou je er zo een stapel teletubbies bij kunnen bedenken.

Na een kilometer of 70 en 3 pontjes die allemaal direct wegvoeren toen ik er opgefietst was stopte bedacht ik me opeens dat mijn MP3-speler nog thuis lag. Via couriersdienst Van Glabbeek is deze met spoed naar Dodewaard gebracht, waar meteen een biertje in een cafe genomen werd. Gelukkig leefde deze waard nog wel.

Uiteindelijk stopte ik in Oosterhout (dat dorpje in Gelderland, niet de stad in Brabant), waar ik ’s avonds mijn pasta niet heb gekookt. Het was koud en er stonden asperges op het menu in het restaurant. Ik sloot af met een heerlijk toetje bij de tent: staciatellajoghurt met als kers op de joghurt – een kers. Ja, als er iemand met connecties van Almhof meeleest – die kers zat er echt in.

Zondag was het erg koud. Wat zeg ik, er zat zelfs rijp op mijn tent. De wind was aangewakkerd en gedraaid. Daardoor werd het nog kouder, want hij was pal tegen. Toch is het in de middag, na het zoveelste pontje, warmer geworden. Wel begon de tik in mijn fiets, die ik niet kon plaatsen erger geworden. Uiteindelijk heb ik op maandag midden in het bos mijn slot van mijn fiets afgehaald; die bleek de schuldige te zijn, de band kwam steeds net tegen het slot aan. Blijkbaar was dat dus ook de oorzaak van de tik vorig jaar in Frankrijk. Het voelt wel goed om dat soort dingen zelf op te lossen.

Uiteindelijk ben ik via de Veluwe naar Almere gefietst waar het jubileumweekend van de JAN gevierd wordt. Voor ik daar was mocht ik nog wel een kilometer of 20 bikkelen tegen de wind op de dijk van Flevoland.

Een weekje Almere

Een week lang heb ik geen meter gefietst. Van dinsdagmiddag tot dinsdagochtend een week later heb ik op camping Chamavi in Almere het 10-jarig jubileum van de Jonge Actieve Naturisten, JAN gevierd samen met zo’n 25 man.

Stil gezeten heb ik echter niet, dankzij de activiteiten als buggyrijden in Voorthuizen (waar ik dinsdag bijna doorheen ben gefietst), het regelen en jureren van een puzzeltocht die ik samen met de twee andere organisatoren van het jubilieum in januari bij een gevoelstemperatuur van -10 graden in Almere heb uitgezet, een graffityworkshop en natuurlijk niet te vergeten het jubileumfeest dat als thema ‘Fout met zilver en goud’ had.

De hele week was het heerlijk warm weer, zo warm zelfs dat ik het eigenlijk wel lekker vond dat ik niet op de fiets zat, want dat zou erg benauwd zijn.

Het jubileumweekend heb ik op de warmste dag samen met nog twee anderen afgesloten met een heerlijk dagje relaxen in de sauna bij Almere. De laatste avond had ik het grote kampeerveld weer helemaal voor mij alleen, en kon ik alles weer klaarmaken om de fietstocht te hervatten.

Nog even Nederland

Vanuit Almere wilde ik eigenlijk via de Oostvaarderplassen naar Kampen rijden. Dat zou echter betekenen dat ik een omweg met volle tegenwind zou maken. Daarom ben ik Flevoland maar bij de wereldstad Urk verlaten. Op Urk (de inwoners zullen nooit vergeten dat het ooit een eiland is geweest) heb ik nog een cache op een pier gelogd.

Daarna ben ik via Lemmer naar Mirns gefietst, waarvan ik de laatste 30 kilometer de wind volledig in de rug had. Dat zouden de laatste meewindkilometers van Nederland zijn bleek later. Bij de camping heb ik de fout gemaakt om in korte broek en t-shirt een boswandeling te maken. En dat zonder muggenspul gebruikt te hebben. Gelukkig kon ik ’s avonds de verloren liters bloed weer bijvullen met wijn van een kitesurfer die ik op de camping ontmoette.

De volgende dag ben ik op het meest westelijke punt van mij route gekomen, nu is het vooral naar het oosten tot Berlijn. O ja, had ik al gezegd dat er een straffe oosterwind stond? Toch is het me nog gelukt om door het mooie Friesche land ruim 90 kilometer te fietsen naar Nij Beets. Daar heb ik mijn tent opgezet op een SVR-camping waar ik de enige gast was. Dat was gezien de temperatuur en dat de douche in een pipowagen zat helemaal niet erg. De sauna van maandag was koud vergeleken met de temperatuur in die keet, dus ik heb lekker de deur wagenwijd opengehouden.

Een extreme luxe voor de fietskampeerder was de ochtend – voor maar 3,50 euro werd er een heerlijk ontbijt bij de tent geserveerd, inclusief sinaasappelsap, een eitje en versgebakken brood. Daarmee kon ik wel weer even tegen de wind in bikkelen naar Drenthe. Door het land van de Drentse Aa (eindelijk kom ik dat puzzelwoord eens in het echt tegen) ben ik gefietst naar Noordlaren. Daar raakte ik in gesprek met een fietster en dat hebben we voorgezet op een terrasje. Inmiddels was het al half zes, dus ik ben maar op de dichtsbijzijnde camping gestopt. Dat was een natuurkampeerterrein bij een NIVON natuurvriendenhuis.

De laatste dag in Nederland was er iets minder wind, maar het was nog steeds heerlijk warm. Onderweg ben ik nog op een terrasje bij een Natuurmonumenten-informatiepunt vlak voor Bourtange gestopt, waar ik volgens mij tijdens de Naoberpad-fietstocht ook iets heb gedronken. Bourtange zelf ben ik in recordtempo doorgefietst, daar ben ik al vaak genoeg geweest. Wel heb ik vlak na de vestingsstad de cache Oost.nl gelogd, de meest oostelijk gelegen geocache van Nederland. Direct daarna fietste in Duitsland in om via mooie paden die verrassend genoeg altijd weer ergens op uitkwamen in Neuborgen te stoppen. Daar heb ik mijn tent opgezet op Wally’s camping, een kleine camping gerund door Nederlanders.

’s Avonds ben ik bij de locale imbiss gaan eten waar op de radio volgens mij de Les Mills top 100 draaide – bijna alle nummers kende ik van de Bodybalance of de Bodypump.

Een vroege herfst

Zoals het al voorspeld was, is het weer compleet omgeslagen. Opeens is het overdag niet meer dan een graad of 10 en zijn er af en toe korte buien. Maar, daar kan je je op kleden. Het belangrijkste is dat de wind gedraaid is. Ik heb nu de wind in de rug.

Ik moet de dagen iets meer gaan plannen dan voorheen, want in Duitsland zijn lang niet zoveer campings als in Nederland. Op zaterdag fiets ik nog ruim 90 kilometer naar Dotlingen, waar twee andere fietsstellen al op de camping staan. Een paar Vlamingen, die een stuk van de Hanzeroute fietsen en dan naar Jutland gaan en een paar Nederlanders die ook met deze route bezig zijn. De Nederlanders kom ik later in de plaatselijke pizzeria – want het is te koud en te nat om voor mijn tent te koken – tegen en daar hebben we nog een leuk gesprek over de tocht tot nu toe.

Het voordeel van Duitsland is dat je bij bijna elke bakker kan ontbijten, zelfs op pinksterzondag. De bakkersontbijtjes worden hiermee denk ik een vast onderdeel van deze fietsvakantie. Op eerste pinksterdag fiets in naar Bremen, wat maar 56 kilometer is. De stadscamping ligt zo’n 7 km buiten het centrum, maar ik besluit op goed geluk naar een backpackers hostel te fietsen die in mijn GPS staat. Daar blijkt zowaar nog een bed vrij te zijn, waar ik 2 nachten gebruik van maak. De fiets kan veilig in de garage staan, die ga ik komende anderhalve dag niet gebruiken.

Op de kade langs de rivier blijkt een marktje te zijn. Typisch Duits, met worstenkramen, viskramen, frietkramen en natuurlijk veel bierkramen. Het is nog wel wat regenachtig, maar ik neem er een biertje of 2 en zorg dat ik voldoende bij de kramen haal om geen avondeten meer te hoeven koken.

De volgende dag zijn alle winkels nog steeds dicht, want het is tweede pinksterdag. Op een of andere manier lukt het me altijd om op fietsreizen op zondag of op feestdagen in steden te zijn. Het is echter wel zonnig en de hele dag droog. Ik ga de stad lopend verkennen door langs de geocaches in en rond het centrum te lopen. Uiteindelijk heb ik zo’n 20 kilometer gelopen en 10 caches gelogd. Ik eindig weer op het marktje waar het nu een stuk aangenamer is. Er speelt ook een bandje, en met een biertje kan ik er lekker in de zon van genieten. Ik besluit de dag compleet te maken door in een restaurant te gaan eten; er staan asperges met serranoham op het menu.

Ook op dinsdag is het nog herfstachtig weer, en het is nog wat harder gaan waaien. Gelukkig staat de wind nog steeds de goede kant op. Een gedeelte van de route gaat dwars door het bos heen over smalle bospaadjes. Er is een alternatief over asfaltwegen, maar die besluit ik niet te nemen. Door deze beslissing heb ik zo’n 5 kilometer om mogen rijden. Het pad door het bos was halverwege afgesloten vanwege boswerkzaamheden. Dankzij de goede kaart op de GPS heb ik de route iets aangepast en heb ik de track verderop weer op kunnen pakken.

Op de camping in Plonjeshausen komt zodra ik mijn tent heb opgezet zowaar de zon door en verdwijnen alle wolken. Ik kan weer eens lekker voor de tent koken, macaroni met champignons, knoflook en salamiworst.

Op naar deel twee

Het is alweer een aantal dagen geleden dat ik wat heb geschreven. Afgelopen dagen heb ik er geen avond tijd voor gehad – elke dag was er wel iemand om mee te praten en een biertje of een wijntje te drinken.

Goed, even wat dagen terug. In Plonjeshausen heb ik ’s avonds nog een korte wandeling gemaakt. Toen viel me een fietswegwijzer op; daar stond de North Sea Cycle Route op. Ik kan me toch echt niet meer herinneren dat ik zo ver Duitsland in ben gefietst toen. Ik verwacht dat het de oversteek met een pont is die ik toen niet heb gedaan omdat ik er op een dag zou zijn waarop deze niet voer.

De volgende dag ben ik via de route naar Guderhandviertel gefietst. Een erg lange naam voor een minuscuul gehucht met een leuke boerencamping. Een groot gedeelte van de route ben ik langs de Elbe gefietst, en eigenlijk zou ik veel te vroeg op de camping aankomen. De volgende camping was echter 55 kilometer verderop; dat zou weer erg veel worden. Ik heb dat ‘opgelost’ door een extra rondje te fietsen en wat geocaches te gaan zoeken. Het meerendeel daarvan heb ik ook nog eens gevonden.

’s Avonds heb ik een rode curry met paprika, ui, champignons (die nog over waren van de vorige dag) en salami gemaakt. Hij was erg pittig en erg vloeibaar. Ik denk dat rijst dat wat beter had opgevangen dan eiermie, maar desondanks smaakte het prima en had ik weer een goede basis om op vrijdag naar Luneburg te fietsen.

Dat zou een route van bijna 100 kilometer worden. Ik heb weliswaar iets afgesneden, maar op een of andere manier ben ik ruim tien kilometer korter onderweg geweest dan de beschrijving aangaf. Veel hiervan was door het bos over paden die ervoor zorgden dat ik de imbussleutel bij de hand hield om losgetrilde onderdelen weer vast te draaien.

Op de camping in Deutch Evern, net onder Luneburg ontmoette ik een Duitser die ’s avonds nog een lekkere worst op de barbecue heeft gegrild. Hij was nu aan het kamperen met een tent, maar heeft ook nog een groot jacht, en een motorboot, en een groot huis. En hij is pas 23. O ja, en zijn ouders maken die jachten – daar zal het wel vandaan komen. Vrijdag heb ik mijn tent een keertje een dag laten staan en ben ik Luneburg gaan bezoeken.

Het laatste stuk van de route van het eerste boekje gaat naar Lubeck, waar ik twee dagen over heb gedaan. Het waren ook de eerste dagen waarop wat geklommen werd, en de eerste keer dat ik na het zien van een pad waar de route overheen ging toch maar het asfaltalternatief genomen had. Een pad van mul zand dat steil omhoog gaat is iets te veel voor het goede. Na een nacht aan een meer, waar ik een Duitser ontmoette waar ik een aantal (best grote) bekers rose heb gedronken kon ik vol goede moed – en met nog wat alcohol in mijn hoofd – naar Lubeck fietsen. Dit was misschien nog wel het mooiste traject tot nu toe, grotendeels langs de oevers van de grote meren en door het bos.

Aan het begin van de middag kwam ik in de stad aan, waar een cultureel festival bezig bleek te zijn. Dat was erg gezellig en leuk om te zien, vooral de marktjes in oude stijl, met bijbehorende klederdracht. Op de camping kwam ik zowaar de Belgen weer tegen. Zij nemen maandag de boot naar Denemarken, ik ga zelf het voormalige Oost-Duitsland in.

Langs de Oostzee

De eerste vraag na het vorige verhaal is natuurlijk of ik iets heb gemerkt dat ik de voormalige DDR in ben gefietst. Het antwoord is zowel ja als nee. Ja, want de wegen zijn over het algemeen in veel betere staat en ja, want waar anders dan in een ex-oostblokland vind je de toeristeninformatie in het politiebureau?

Maar nee, want eigenlijk is er behalve het feit dat hier de laatste jaren het meeste geld naar toe is gegaan eigenlijk niets meer van het oude Oost-duitsland meer te merken.

Dan de route. De eerste dag rijd ik Lubeck via een zo goed als onberijdbaar jaagpad uit. Ik kom er niemand tegen, maar ik denk dat ook geen van de bewoners hier uit vrije wil op dit pad willen fietsen. Vervolgens moet ik met een bus een tunnel door. Dat is met mijn volgepakte fiets geen enkel probleem. De spoortunnel een stuk verderop is een grotere uitdaging, maar al snel heb ik drie mensen om mijn fiets heen staan die graag willen helpen.

Via mooie kustpaden en leuke vissersdorpjes (en gigantische toeristendorpen) kom ik via de schiereilanden Darss en Zingst uiteindelijk op het eiland Rugen terecht. Ik was net te laat voor de boot, dus ik heb de brug maar genomen. Toch vind ik eigenlijk dat een eiland waar je met een brug kan komen geen echt eiland.

Wel is Rugen erg mooi, en de drukte valt me ook enorm mee. Op de eerste camping ben ik naar de haven gelopen om een lekkere verse vis te eten. Ik zag dat de track op de GPS om het eiland rond te gaan over het smalle zanderige bospaadje ging dat langs de camping loopt. ’s Avonds heb ik nog snel een betere track van Rugen Rundum gedownload en op de GPS gezet.
 
Op dit moment heb ik twee etappes op het eiland gefietst, er komt er nog eentje. En omdat het vakantie in en omdat hier overal vis verkocht wordt heb ik weer lekker gezondigd en elke avond vis op een terras gegeten.

De niet remmende remmen

Zoals gezegd heb ik nog een nacht op Rugen doorgebracht en ben ik daarna weer naar het vasteland gevaren. Ondertussen heb ik op de GPS gekeken waar er in Greifswald fietsenmakers zitten, want mijn voorrem doet het zo goed als niet meer. De blokjes zijn net vervangen, maar toch moet ik het stelwieltje helemaal tot het eind draaien om nog een beetje te kunnen remmen.

De weg naar Greifswald toe kan je eigenlijk geen weg noemen. De route ging over een smal bospaadje dat ik zelf nooit zou nemen – het leek er niet op dat het ook ergens op uit kwam. Maar wel dus, in een klein dorpje zat een buurtwinkeltje waar ik mijn brood kon kopen en er een gratis kop Turkse koffie bij kreeg. Helaas had ik bij de laatste slok pas door dat het Turkse koffie was.

In Greifswald ben ik direct naar de eerste fietsenmaker die bij het centrum in de buurt zat gegaan en heb ik gevraagd of ze Magura-remmen konden repareren. Dat was gelukkig geen probleem. Op een of andere manier zat er te weinig olie in het systeem, maar een uurtje of 2 later kon ik de fiets weer ophalen en deden de remmen het weer prima. Dat is wel lekker, aangezien over een aantal dagen de eerste echte bergen gaan komen.

De wind is wel weer gedraaid en komt weer vol uit het oosten. Om niet de hele dag tegen de wind in te fietsen heb ik de route iets aangepast en ben ik met de pont naar het eiland Usedom gevaren in plaats van de brug een paar kilometer zuidelijker te nemen. De pont ging elk uur, en blijkbaar precies op het moment dat ik aan kwam fietsen. Het leek de eerste dag wel.

Op Usedom heb ik 2 dagen doorgebracht, de eerste om naar het zuiden van het eiland te fietsen – en een poos op het strand te liggen, het is tenslotte vakantie. ’s Avonds heb ik gezellig met twee andere fietsers, een Duitse en een Engelsman die een poos in Nederland had gewoond en het erg leuk vond om weer eens Nederlands te spreken, gekletst en wat biertjes gedronken.

De tweede dag heb ik mijn tent laten staan en ben ik wat over het zuiden van het eiland gaan fietsen, zowel in Duitsland als in Polen. In Polen zag ik zowaar ook nog een fietsenwinkel die fietsjacks had hangen, mijn jas was al een aantal dagen niet meer helemaal heel. Ik heb de enige passende jas gekocht voor 135 zlotty, wat zo’n 27 euro is.

Morgen ga ik Usedom weer af en ga ik verder met de route, nu naar het zuiden. Het wordt weer even wat meer plannen, want dit lijkt weer een stuk met wat minder campings.

Berlijn en weinig fietsen

Ik merk dat hoe langer ik onderweg ben, hoe minder ik schrijf. Bij vorige vakanties en fietstochten was dat ook zo, maar deze keer zal ik toch echt proberen tot het eind te blijven schrijven. Misschien niet zo vaak, maar dat is toch nog altijd beter dan niets.

Okee, waar waren we gebleven. Na een dagje het zuiden van Usedom bekeken te hebben, inclusief het Poolse deel waarvan de boulevard meer op een kermis leek, ben ik weer verder gefietst. De route gaat met een lus van zo’n 30km naar Anklam, maar aangezien dit weer een stuk was waar de campings wat schaars zijn heb ik het fietsveer genomen. Volgens het bord wat bij de steiger hing moest je bellen om de boot te laten komen, maar natuurlijk ging het zoals bij bijna alle ponten deze reis. Ook deze kwam net aanvaren dus ik hoefde weer niet te wachten.

Via een mooie route langs het water en via al dan niet onmogelijke bospaadjes ben ik naar Neuensund gefietst. Volgens het boekje kan daar bij een oude hoeve gekampeerd worden. De eigenaren bleken van niets te weten, ze hadden de hoeve vorig jaar overgenomen en de vorige eigenaar had daar niets over gezegd. Ze wilden echter wel een kleinschalige tentcamping beginnen en waren dus blij dat ze in de Hanzefietsroute vermeld stonden. Er was nog geen warm water, maar met de temperatuur van die dag was een koude douche geen probleem.

’s Avonds heb ik afgesproken waar ik Remko, een vriend die per motor naar Rusland, Finland en de Noordkaap gaat, ga ontmoeten. De eerste dag van zijn vakantie is zaterdag en hij rijdt in 1 keer naar het oosten van Duitsland. Zijn reisverslag staat op remko-opreis.nl.

De volgende dag kwam ik op zo’n mooie camping terecht aan een heerlijk meer in Warnitz, dat ik, na aan Remko gevraagd te hebben of die plek ook lukte, daar nog een dag gebleven ben. Ik heb er een kajak gehuurd en heb een paar uur lekker op het meer gepeddeld. Redelijk vroeg in de middag kreeg ik een smsje van Remko dat hij op de camping aangekomen was. Via een kleine omweg om bij de receptie twee koude biertjes te halen, heb ik hem gevonden.

Inmiddels had ik voor vanaf zondag al een hostel in Berlin geboekt, dat ik fietsend niet meer op tijd zou halen. Het station lag echter maar 500m van de camping, en er ging eens per twee uur een direct boemeltje naar Berlin Hauptbahnhof. In mijn geval vertrok deze met bijna drie kwartier vertraging, maar ik had toch tijd zat. Op het station kon geen kaartje gekocht worden, dat moest in de trein. Ik heb echter nooit een conducteur gezien, dus de treinreis van anderhalf uur was gratis.

Het hostel had meer weg van een hotel dan van een jeugdherberg en lag redelijk dicht bij het centrum van de stad. Singer 109 was zeker geen slechte keuze. Wel moest ik nog een keer naar een fietsenmaker, de nieuwe olie in de rem was alweer verdwenen en de voorrem was weer even slecht als voor de reparatie. Van andere fietsers had ik wat
namen van goede fietsenmakers doorgekregen. Een daarvan was maar twee kilometer van het hostel. Na een korte blik op de rem werd meteen duidelijk dat hervullen geen optie was, dan zou het probleem in twee dagen weer terug zijn. Precies wat er gebeurd was, terwijl ik dat nog niet gezegd. Ze hadden nog een nieuwe Magura-rem liggen en voor 60 euro hebben ze die op de fiets gezet.

Over de stad zelf ga ik niet te veel zeggen, dat kan je beter in allerlei artikelen lezen. De avonden waren wel lang en gezellig, de ene keer met een stel Australiers, en de volgende keer met een Spanjaard die in dezelfde kamer in het hostel verbleef.