Categoriearchief: Engeland en Ierland 2017

Frankrijk, wat heet

Het begon lekker in Frankrijk. In de buurt van Cherbourg, waar de boot ruim op tijd aankwam, liggen meerdere campings. Helaas was het zondagmiddag en was overal de receptie dicht. Op zich niet erg, dan zet ik normaal gesproken gewoon ergens mijn tent op. Deze keer hadden alle campings in plaats van een slagboom een hek dat dicht zat. Na de vierde camping, en ruim 20 kilometer, ben ik maar weer teruggegaan naar de eerste in de hoop daar iemand te vinden. Gelukkig liep er net iemand bij de poort die de code gaf om de poort te openen. Uiteindelijk is het een gratis camping geworden, want de volgende dag was er nog steeds niemand van de camping te bekennen.

De eerste dagen was de route redelijk vlak en de temperatuur heerlijk om te fietsen. Ik fietste langs allerlei monumenten want de stranden langs deze kust zijn de plekken waar d-day plaatsvond. Alleen, toen de heuvels en de kliffen begonnen verdwenen ook de wolken en was het soms tegen de 40 graden in de zon. Langs de kust zijn weinig bomen, dus in die veertig graden mocht ik de heuvels beklimmen. Gelukkig zijn ze niet zo steil als in Engeland en Ierland, maar per dag heb ik toch regelmatig meer dan 1200 hoogtemeters gemaakt.

Gelukkig dachten mensen met me mee, zoals de man die de auto stond te wassen en mij best ook even nat wilde sproeien tijdens een van die klimmen. Of de ober die ’s middags in plaats van de rekening van het dagmenu een tweede fruitsalade kwam brengen. En daarna een derde. Toen had ik toch echt wel genoeg fruit op en ben ik binnen maar gaan afrekenen.

Op woensdag was het zover, ik ben de 3000 kilometer gepasseerd. ’s Avonds in Étretat heb ik dat gevierd met een heerlijke mosselpan, een flesje roséẃijn en een lekker ijscoupe toe. Op de camping municipal van Étretat was het enorm druk, en toen ik naar de kust gelopen had snapte ik waarom. Wat een mooie kliffen zijn daar! Doordat het routeboekje nog thuis ligt heb ik geen informatie vooraf en is alles dus een verrassing.

Via nog veel meer kliffen – en daarmee heuvels – fietste ik naar het saaie landschap tussen St. Valery-sur-Somme en La Calotterie, waar ik twee andere Nederlandse fietsers tegenkwam, Marjo en Andŕé. Samen zijn we nog een dag opgefietst tot vlak voor Calais, waar zijn hun auto hadden staan en een afspraak hadden gemaakt met een Warm Showers-host om in de tuin te kamperen. Daar was ik ook welkom, dus daarmee was het de tweede keer deze reis dat ik van Warm Showers gebruik heb gemaakt.

Het laatste stuk tussen Calais en de Belgische grens ging niet helemaal zoals gepland. Ik had een eigen route gemaakt en ik had de route van Langs het Kanaal ook in de GPS staan. Op een of andere manier ben ik van beide routes afgeraakt en heb ik via kiezelpaden en afgesloten bruggen toch Dunkerque gehaald, waar ik op de boulevard nog een patatje gegeten heb. Vanaf daar was het nog maar een paar kilometer tot de Belgische grens, waarmee ik het achtste land van deze reis in ben gefietst.

Vierduizend

Okee, achtendertighonderdnegenenvijftig kilometer. Ik ben weer thuis. Het rondje is compleet. Ik heb heel, heel veel geluk gehad met het weer en op wat lekke banden en twee kapotte spatborden na heeft mijn fiets en de rest van mijn uitrusting het goed volgehouden dit jaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Maar, eerst maar eens terug naar waar ik gebleven was. Direct nadat ik België ingefietst was werd ik aangesproken door een man die vroeg of ik een fietspomp bij me had. Hij ging altijd op de brommer naar zijn winkel toe, maar vandaag had hij besloten dat dat ook prima op de fiets kon. Alleen had hij er niet aan gedacht dat het handig zou zijn als er lucht in de banden zou zitten. Gelukkig kon ik hem daar wel aan helpen.

Via een niet eens zo heel erg lelijke route – het blijft immers de Belgische kust en die is nog voller gebouwd dan de pretpark / winkelparadijskustplaatsen van Engeland – stop ik in Koksijde. Van de vijf campings die in mijn GPS staan zijn er drie stacaravanparken en is er één inmiddels een ruïne. Gelukkig had ik bij de laatste camping wel raak, voor maar vijf euro (plus een euro voor de douche) had ik een prima plekje met picknicktafel en gezelschap van twee Nederlandse fietsers die onderweg waren naar Calais om daarna in Engeland te gaan fietsen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In Vlaanderen volgt de LF1 Noordzeeroute vreemd genoeg niet de kust. Deze volgt meer landinwaards vooral jaagpaden langs kanalen. Zoals alleen Belgen het kunnen bedenken is er nog een LF1-route, deze heet de kustroute. Deze route gaat wel langs de kust en wanneer je die volgt is het meteen duidelijk waarom de Noordzeeroute anders loopt, want langs de kust liggen vooral drukke autowegen. Ik heb een combinatie van de twee routes gefietst en ben vlak na de Nederlandse grens gestopt in Cadzand. Daar aangekomen besluit ik de rest van de route weer aan te passen, want er is in het weekend weer een weekend van de Jonge Actieve Naturisten. Deze keer in Brabant, en het is wel zo leuk de vakantie op dezelfde manier af te sluiten als hoe deze begonnen is.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Langs de mooie kust van Zeeland fiets ik naar Veere, waar ik op het natuurkampeerterrein Het Veerse Gat kampeer. De volgende dag begin ik redelijk laat, want ik ga het Veerse Meer met de veerdienst ‘Rondje Pontje’ oversteken. De eerste boot gaat echter pas om kwart over tien. Met de wind vol in de rug fiets ik dwars door Zeeland over de verschillende eilanden om net in Brabant te stoppen in Stampersgat. Daar blijkt een kennis van de Wereldfietsers een jaarplaats op de camping te hebben. De koude biertjes smaakten prima.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op vrijdag fiets ik het laatste stuk naar de camping van het JAN-weekend, maar onderweg spreek ik nog met Arthur van Bijleveld af om in Baarle-Nassau met een lunch mijn verjaardag te vieren. Na een zeer geslaagd en gezellig weekend fiets ik tenslotte terug naar Vianen. Hier wilde ik eigenlijk twee dagen over doen, maar met de wind in de rug was ik om half vier al in Gorinchem. Die laatste twintig kilometer heb ik toch ook maar direct gefietst. De reis eindigde bij mijn ouders, met een lekkere lasagnemaaltijd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is weer tijd om te bedenken wat de volgende reis gaat worden.