Noord-Ierland

Na een veel te korte nacht kom ik aan in Belfast. De boot kwam om 6 uur in de ochtend aan, om 5 uur werd via het intercomsysteem al omgeroepen dat binnen een half uur de hutten leeg moesten zijn.

Gelukkig zijn de cafes ingesteld op de boot, dus direct aan wal kon ik al een ontbijt krijgen. Van Belfast zelf heb ik weinig gezien, de route liep door een park om Belfast heen en ik had geen zin om de stad in te gaan.

Na een kleine 60 kilometers door parken en langs weilanden vol met schapen kwam ik rond twaalf uur – had ik al gezegd dat het een korte nacht was – aan bij een camping aan een groot meer. 

Ook de volgende dag was het nog lekker weer en kon ik na een niet al te moeilijke dag een camping midden in het bos vinden. Het uitzicht is eigenlijk nog steeds hetzelfde, weilanden met schapen. Zoals het routeboekje al zei, het mooiere gedeelte komt als ik weer bij de kust ben. Op de camping was verder niemand anders, en tijdens het koken begon het opeens te hozen. Gelukkig was er een mooie binnenruimte bij de afwasplek, en kon ik dus toch droog mijn curry eten.

Campings zijn ook in Noord-Ierland schaars, en soms komt het zo uit dat er echt niets op een redelijke dagafstand te vinden is. Donderdag was zo’n dag. Ook via Warm Showers, waar ik tot nu toe nog steeds geen gebruik van het gemaakt, kon ik niets vinden. Uiteindelijk heb ik halverwege de dag maar een B&B in Omargh geboekt. En wat voor plaats was dat.

De eigenaar van de B&B bleek een antiekhandelaar te zijn, maar ook zijn huis was antiek. De badkamer kwam rechtstreeks uit een museum en het hele huis stond vol met oude zooi. Na een kort gesprek – voornamelijk over de Brexit, waar ik deze reis nog geen enkele voorstander voor heb gevonden – ben ik in de stad wat gaan cachen, drinken en eten,

De laatste dag in Noord-Ierland begon het landschap al wat te veranderen. De heuvels werden hoger en het uitzicht daarbij mooier. Onderweg vroeg ik bij een vrouw die net uit haar auto stapte of ik wat water kon krijgen. Ze bleek een Franse te zijn die al lange tijd in Ierland woont. Behalve water kreeg ik ook meteen een mok thee en een verhaal over allerlei politieke complottheorien. Voordat het gesprek over aliens zou gaan ben ik maar verder gaan fietsen. Via een heel klein stukje in Zuid-Ierland stop ik op een camping die nog net in Noord-Ierland ligt. Hier zorg ik voor dat ik de Noord-Ierse ponden opmaak want die worden op andere plekken in Groot Brittani¨e niet geaccepteerd.

Vanaf hier is het nog maar ´e´en dag fietsen naar Sligo, de plek waar ik twee jaar geleden gestopt ben met fietsen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *