Schapen, hekken en pubs

Dinsdagavond ging de boot naar Newcastle, op woendagochtend kwam ik daar aan. Helaas waren de fietsers zo’n beetje de laatsten die de boot mochten verlaten, maar uiteindelijk stond ik toch met beide benen in Engeland.

De route die ik gemaakt had stak direct de Tyne over, maar de voetgangers- en fietsertunnel bleek gesloten te zijn. Na een grote omweg via Newcastle bleek aan de andere kant dat er een busje met fietsaanhanger reed. Ach, wat maken die paar kilometer extra op een tocht van ruim 4000 kilometer ook uit. Het voordeel was wel dat ik nu de foto van het begin van de Hadrians Cycleway nogmaals kon maken, nu wat scherper dan twee jaar geleden.

Via een mooie route met de nodige omwegen vanwege gesloten of ingestorte bruggen en met de nodige onmogelijke poortjes die behalve motoren ook bepakte fietsen weren, stop ik uiteindelijk bij een boer op het veld. Officieel heeft hij die opengesteld voor caravans, maak ik mag er gelukkig ook een nachtje mijn tent opzetten.

Donderdag fiets ik Yorkshire Dales National Pork in, op een zonnige dag met de wind in de rug. Dan zijn al die heuvels meteen een stuk makkelijker te doen. Bomen zijn hier niet te vinden, alleen schapen, schapen, schapen en fazanten. O ja, ook nog een paar schapen. Het is wel een fantastisch mooi gebied waar het uitzicht totaal niet belemmerd wordt. Bij de hoogstgelegen pub van Engeland, Tan Hill, zet ik mijn tent op. Binnen neem ik een paar – oke iets meer dan een paar – pints en is het gezellig met een aantal wandelaars die de Trans Pensine Trail lopen.

Na nog een dag in het park gefietst te hebben beleef ik weer een staaltje van de typisch Engelse regels. Je hebt campings en je hebt caravan parks. Op de tweede zijn tenten niet toegestaan. Geen idee waarom niet, maar het mag gewoon niet. Gelukkig heb ik toch nog een boertencamping gevonden waar ik mijn tent kon opzetten. Weer heb ik niet zelf gekookt, want in de pubs is dankij de Brexit het eten spotgoedkoop. Voor minder dan 10 pound heb je een maaltijd en een pint bier. Momenteel is dat gelijk aan 10 euro. Overigens heb ik tot nu toe geen Engelsman gesproken die bij de Brexiteers – de mensen die gestemd hebben om uit de EU te stappen – gesproken.

Via een mooie route onderlangs het lake district kom ik steeds dichterbij de westkust van Engeland. Helaas houdt het goede weer toch een keer op, de laatste twee dagen van deze etappe begint het te waaien en te regenen. Ook de rust is weg, dit deel van Engeland is duidelijker veel dichterbevolkt. Via fietspaden langs drukke wegen en kustplaatsen die volgestampt zijn met winkelcentra en kermissen kom ik uit bij weer een caravanpark. Gelukkig willen de eigenaren me hier wel toelaten – ze hebben zelf ook een hoop gereisd met de tent. Geen idee waarom ze dan normaal toch geen tenten toelaten. Het zal wel iets met vergunningen te maken hebben,

Via Liverpool fiets ik tenslotte naar de boot die me naar Belfast gaat brengen, Natuurlijk ben ik daar veel te vroeg. Omdat het giet besluit ik maar een paar uurtjes in de dichtsbijzijnde pub door te brengen waar ik geprobeerd heb de mensen te verstaan. Dat was nog best een opgave, niet alleen door het sterke dialect.

4 gedachten over “Schapen, hekken en pubs”

  1. Dales National PORK??? 🤔😂
    Was het weer de autocorrect? 😉
    Ik wist niet dat er veel schapen in de buik van een varken rondlopen.
    Wel een bijzondere ervaring lijkt mij!
    Mooi verslag weer! 😊👍
    (Gelijk ook ff aan mijn vader doorgestuurd)

  2. Ja ik heb je verslagen ook ontvangen, dankzij Marjoleine. Hartstikke leuk hoor. Je schrijft echt lekker beeldend, zo komt dat bij mij over, maar dat komt natuurlijk ook wel omdat ik zelf ook zo’n lange afstand fietser ben. Ik blijf je met spanning volgen!

  3. Pork komt denk ik door het varkensvleesrijke ontbijt hier. En ook vandaag in Noord-Ierland is het heerlijk weer, op een enkele hoosbui na.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *