Daar gaan we weer

De tocht is begonnen. Op vrijdag 28 april, de dag na Koningsdag, ga ik eerst ontbijten bij mijn ouders – dat scheelt weer wat opruimen thuis – waarna ik naar Utrecht fiets. Dat zijn de eerste vijftien kilometers van de ongeveer 4500 die ik deze reis wil gaan fietsen.

In Utrecht neem ik de trein naar Sittard. Volgens de borden moet ik het treinstel op het A-deel van het perron hebben, maar de deuren daarvan gaan niet open. Een conducteur weet te vertellen dat dit treinstel in Utrecht achterblijft. Gelukkig blijk ik mijn fiets nog in het andere treinstel kwijt te kunnen.

Bijna twee uur later zit ik op het centrale plein van Sittard aan een lentebok en een broodje. De vakantie is begonnen. Naar de camping is het maar 9 kilometer fietsen. Net als ik de camping oprijd komt Arthur er met de auto aan. Remko blijkt er al even te staan. Samen met Falco en Ellen en Nieck en Margaret gaan we een weekendje wandelen en geocachen. Het weer doet goed mee, we kunnen zelfs in het zonnetje barbecu¨en.

Op zondag gaan de rest weer naar huis, sommigen in de middag en de rest na het eten. Ik fiets pas op maandag weg. Op maandag heb ik, ondanks dat de voorspellingen van zomers weer totaal niet uitkomen, geluk. Het is droog en de wind komt uit het zuiden. Via een mooie route die totaal anders is dan vorig jaar ondanks dat het gebied grotendeels gelijk is, fiets ik naar de camping vlakbij Venlo waar ik vorig jaar ook heb gestaan. Het grootste deel van de route gaat via Duitsland, waar de Dag van de Arbeid wel gevierd wordt. De meeste koffieplekken zijn daarom dicht. Gelukkig kom ik wel langs een Farhradtreffen, die precies op dat moment open gaat. Helaas is de camping veranderd en is het tentenveld met de overdekte ruimte gesloten. Ik duik daarom maar vroeg mijn tent in.

Dinsdag is het weer helaas niet zo lekker meer. Bijna de hele dag regenent het zacht en de wind is gedraaid waardoor ik deze nu schuin tegen heb. Ondanks de wind en de regen zit de regenbroek toch wel erg warm, maar mijn rainlegs die ik al jaren heb zijn pas kapot gegaan. In Nijmegen besluit ik toch maar een Bever op te zoeken om nieuwe te kopen, al was het maar omdat ik de regenbroek niet aan kan trekken zonder mijn schoenen uit te trekken. Dat gaat me komende weken ongetwijfeld nog meer irriteren dan het me nu al doet.
Veel geocaches vind ik niet, want in dit gebied ben ik de laatste tijd al veel geweest, voor vakantie en met Wereldfietsersweekenden. Toch weet ik er weer eentje van de serie Maasdorpen te doen, waar ik afgelopen jaren ook al caches van heb gevonden. Op dit tempo heb ik ze over een jaar of 5 allemaal wel gedaan.

Omdat ik geen zin heb om te koken in de regen besluit ik ’s avonds bij een pannenkoekenrestaurant vlakbij de Mongoolse camping die vol met Yurts staat  te gaan eten. Ik hoop dat de wind morgen niet gaat draaien, want dan heb ik hem het grootste deel van de tocht weer in de rug.

8 gedachten over “Daar gaan we weer”

  1. Hoi Mark!

    Wens je een hele goeie tocht!
    Ik ga je avonturen zeker volgen. Het spreekt mij natuurlijk wel wat extra aan omdat ik ook weleens zo’n tochtje doe, zij het niet zo extreem als jij doet.

    Kun jij mij nog ff wat vertellen over je fiets, merk, uitvoering, tips. Ik wil binnenkort een nieuwe toerfiets kopen.
    Groeten,
    Nico Pels (de pa van Marjoleine)

  2. Ik wens je een geweldige reis, met hopelijk weinig regen en tegenwind, en zonder fietspanne!

    Groetjes, Karin

  3. Mark,

    Een goede reis gewenst. Veel plezier en ik ga je weer volgen.

    Bas

  4. Hoi Marc,

    Ik wens je veel plezier en mooie ervaringen met deze fietsreis door Engeland en Ierland.

    Groet,

    Marjoleine Pels ( de dochter van Nico Pels!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *