16 december – dag 14

Het is droog, maar de tenten zijn nog een beetje klam van de regen van gisteren. Vandaag gaan we drie uur lopen, maar daarvoor moeten we eerst een uurtje rijden. De weg is onverhard en bevat een aantal ‘fords’, plekken waar beekjes over de weg lopen.

Ik begin aan de wandeling met het idee dat ik terugga wanneer het niet soepel gaat. Gisteren heb ik namelijk met de val mijn knie aardig belast. Al na het eerste kleine klimmetje besluit ik terug te gaan naar de bus, waar Henk ook nog is. Hij heeft namelijk ook problemen met zijn knieën.

Het verslag van deze wandeling is door Wouter geschreven:
“Wij starten aan een stevige klim door een bosgebied. Na anderhalf uur lopen zien we een we zien een hele hoge waterval en een prachtige berg en de gletsjer. Onder het genot van een paar kleine lawines eten we onze laatste stukjes chocolade op.

Terwijl we door het bos lopen schijnt de zon, maar het is niet echt warm; slechts een graad of 14. Het is heerlijk weer om af te dalen door de jungle. Om de één of andere reden duurt het afdalen net zo lang als de klim. Het is een fantastisch mooie wandeling.”

Wanneer de anderen weer bij de bus terugkomen rijden we terug naar de camping. Er staan veel schapen op de weg, die pas op het allerlaatste moment aan de kant gaan. Zeker de lammetjes hebben het idee de auto recht aan te staren en te gaan blaten de beste manier is om ons te laten stoppen.

Op de slechte weg begint de bus steeds meer te rammelen en te trillen. Opeens roept Robert: “Stop! We missen een wiel!”. Gelukkig blijkt het missende wiel het reservewiel te zijn, wat ondertussen een aardig stuk achter de bus ligt. Waarschijnlijk is ook een schokbreker kapot gegaan, want wanneer we weer verder rijden trilt en rammelt de bus nog veel harder.

’s Avonds gaan in Wanaka wat drinken. We komen in een bar waar een live muziek gespeeld wordt. Helaas is de band zo slecht dat de meeste nummers niet te herkennen zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *